ə gözlüm.Yanımda sən olduğun,iki mələyimiz olduğu üçün o qədər xoşbəxt oluramki…Biz,dördümüz,bir çərçivənin içində canlı şəkilik.Və məncə biz dördümüz o çərçivəyə çox yaraşmışıq.
-Beş…
-Nə?
Bir qaşını yuxarı qaldırdı Leyla.Qollarını qaldırıb,onun boynuna doladı və gülümsəyərək cavabladı Ceyhunu.
-Biz,beşimiz bundan sonra yeni ailə çərçivəmizə çox yaraşacayıq yaraşıqlım…
Gözlərində hər zaman ümid,qəlblərində hər zaman sevgi daşıdı onlar.Ümidinizin və sevginizin heç vaxt bitməməsi diləyi ilə…
SON...

Son ... ?
Əslində son deyə bir şey yoxdu.Bir kitabda oxumuşdum.Çünki hər son bir başlanğıcdır deyilirdi orada.
"Qapının ağzında dayanıb,onu başqasının yanında o vəziyyətdə gördüyümdə başa düşmüşdüm.Onun üçün uşaqlığının yalnız və yalnız bəsit bir xatirəsi idim mən.O an hiss etdiyim o hiss qısqanclıq deyildi!Mənə olmayan bacısı gözü ilə baxan gözləriydi incidən.Amma unudur!Nə mənonun bacısıyam,nədəki o mənim qardaşım!Mənim onsuzda iki qardaşım var!Ad gümündə,bizim həyətimizdə,başqası ilə öpüşürdü heyvan!Hər nə qədər,anam,atam və ağıldan kəm qardaşlarım mənim güclü olduğumu desələr də mən,Kamranı başqası ilə paylaşacaq qədər güclü deyiləm!
Eh...günlük.O səninlə belə məni elə salır.Deyirki,inana bilmirəm sənə Nazlı.Balacalar kimi günlük tutmusan və ora gic-gic nesə yazırsan.Axı hardan bilsin,sənin hər sətrinə onu köçürdüyümü?
Özünün də dediyi kimi nə ağ atlı şəhzadələr mövcuddur,nədəki mükəmməl insanlar.Off hansı dövrdə yaşayırıq.İndiki qızların (mən də daxil) arzusu ağ atdansa ağ son model maşındı.Gəl əyri oturub,düz danışaq.Şəhzadəyə də qalsa,əsil şəhzadələr ƏƏrəbistanda var.Hərəsinin də 5-6 arvadı.Neynirəme mən ağ atlı şəhzadəni?Hər nəysə.Onsuzda onun məni sevməsi,yada mənim fərqimə varması üçün möcüzə lazımdı.Özün də bilirsən axı.Mən möcüzələrə inanmıram.Reallıq adamıyam.Vəssalam!
Bilirsən?O mənim üçün çox dəyərlidi.Amma dəyərmi?Onu bilmirəm...."
Çöldən gələn səslər ilə cəld dəftəri bağlayıb,hər zamankı çəkməcəsinə qoydu Nazlı.Otağından çıxıb,yenidən