deyilsən!
-Yəni?
-Mənə çox yaxınlaşma və insanların yanında da o cür sözlər demə!
-Səbəb?
Hirslə bir nəfəs çəkdi ciyərlərinə.Addımını saxlayıb bədənini tamamilə ona çevirdi.
-Özünü mənə aşiq biri kimi göstərirsən.Buna ehtiyac yoxdu.
-Hər kəs sənə aşiq olmaq istəyər məncə.
-Amma sən...sən istəməzsən düzdü?
Soruşduğu sualın mənasını dərk edirdi.Ürəyinin sıxılmasının səbəbini bilməsə də sanki onun verəcəyi hər hansısa bir cavaba ehtiyacı olduğunu da hiss edirdi özlüyündə.Ceyhunun gözlərini ondan qaçırması və heç bir cavab verməməsi ürəyinin daralmasına səbəb olarkən yenə zarafatla gülümsəməyə çalışdı.
Bir qədər öncə verdiyi və müsbət cavab alması üçün ümidləndiyi sualdan utanc duyurdu.Cavab ala bilməməsi qüruruna toxunarkən bacara bildiyi qədər sözlərinin onu incitməsini dilədi bütün qəlbiylə.Üzündəki ifadə onu kiçik gördüyünü göstərirdi.
-Bu o "hər kəsin" problemidir.Mənim yox!Düzü heç sənin kimi işsiz-gücsüz birisinin mənə aşiq olmasını da istəmərəm.Hərçənd olma ehtimalın yoxdur,ama olsan belə dediyim kimi bu sənin problemin olardı onsuzda.Mənim yox!
Dediyi sözlərin ona istədiyi kimi təsir etdiyini sıxılan çənəsindən gördüyündə üzündəki onu ələ salan gülüşü genişlədi.Hər nə qədər Ceyhun ona deyilən sözlərlə kefinin pozulduğunu göstərməməyə çalışsa da dəyişən halı Leylanın gözündən qaçmamışdı.
-Yaxşı hirslənmə.Çalışaram ki,sənə aşiqmişəm kimi davranmayım.
-Hah.Onsuzda aşiq belə deyilsən ki,sevgili nişanlım!
Bunu etiraf etmək niyə ona bu qədər əzab verirdi axı?Bu adamın ona aşiq olmasınımı istəyirdi?Təbii ki,YOX!Ama...?
y y y y y
Gecə bitdiyində hər kəslə sağollaşıb zaldan ayrıldılar.Liftin önünə gəldiklərində Leyla minnətdarlıq dolu gözləri ilə ona baxdı.
-Təşəkkür edirəm.Bu gün üçün.Həmdəki,üç günlük tətil-iş gəzisini qəbul etməyin üçün.
-Dəyməz.Səninlə daha üç gün nişanlı qalacayıq.
-Narahat olma,o günlərin də ödənişini...
Ceyhun onun sözünü bitirməsinə icazə vermədən əli ilə dayanması üçün işarə etdi.
-Sənin puluna ehtiyacım yoxdu