-Rəhman narahat olma.Yəqin hirslidi indi.Ağlı başına gəldiyində zəng edər sənə.
Zəngi sonlandırıb telefonu masanın üstünə geri qoyduğunda təəccüblə ona baxan rəfiqəsinə çaş-baş halda gülümsədi.
-Sənin üstündə Rəhman məni öldürəcək.Bir dəqiqənin içində min yalan danışdım.
Sonra isə gözlərini qıyıb gülümsədi.
-Ama gerçəkləşdirə bilərik.
-Necə yəni?Məni özünlə Türkiyəyə iş səyahətinə aparacaqsan?
Qızın üzündəki təəccüb dolu ifadədən daha da zövq alarkən bilmişliklə gülümsəyərək dilləndi.
-Ay mənim ağıllı rəfiqəm.İş səyahətimin olduğunu hardan çıxardın.Yay fəslidi.Amma mən hələdə istirahət etməmişəm.Üç günlük hər şeydən uzaq bir tətilə nə deyirsən?
-Hər şeydən?
-Telefonlardan,dost-tanışlardan,ümumiyyətlə hər şeydən.Məncə Rəhmanın sənə etdiyi heç də xoş bir şey deyil.Təbii ki bu məsələdə sənin də günahın var.Elə buna görə də üç gün bir-birinizin yoxluğunu görüb,ağlınızı başınıza toplasanız hər ikiniz üçün də yaxşı olar.Bu qədər asan olmamalıdı Səbinə sevdiyindən əl çəkmək.
Qız sevgi ilə Leylaya baxdığında get-gedə gözəl çöhrəsində yayılan təbəssüm nəticəsində Leyla rahatlıqla təkrarladı.
-Nə deyirsən?On beş yaşımızda etdiyimizi təkrarlayaq?
Səbinə ağlamağı unudub qəhqəhəylə gülərkən başı ilə onun dediyini təstiq edirdi.
-Amma mənim paltarlarım?
-Boş ver.Sənədlərini üstündən ayırmama xasiyyətin axır ki?ayda ildə bir dəfə belə olsa işə yaradı.Nə lazımdırsa ordan alarıq.Bu qədər pulum var.Bir işə yarasında heç olmazsa.
-Sən tam bir çılğınsan Leyla!
-Heç nə düşünmək yoxdu!Ağlamaq,fikirləşmək qadağandı!Qum,dəniz,günəş və hmmm...Bodrum!
Qız təəccüb və sevinc qarışıq bir səs tonu ilə qışqırarkən Leyla gülürdü.
-Bodrum?
-Nədi elə bildin o vaxtki kimi Mərdəkana gedəcəyik?Artıq varlıyam canım.Xərcləyə bilməyəcəyim qədər çoxlu rəngbərəng o dəyərli kağızlarım,plastik və ən əsası limitsiz kredit kartlarım var.İçimdən çoxlu pul xərcləmək keçir və sən bunun üçün mənə kömək edəcəksən.
-Ama?Leyla?
-Qalx gedirik!Onsuzda Rəhmana da Türkiyəyə getdiyimi