evlilikləri nəticəsində evliliyə,eşqə olan inamı heç olmamışdı.O bütün bu çılğın hisslərə yad idi və ən əsası isə bütün qəlbiylə inanmırdı.Sevərək evlənən anası ilə atasının hekayəsi,atasının bir gün başqa bir qadınla evi tərk etməsi ilə bitmişdi.Daha sonradan isə atasından aldıqları ölüm xəbəri onları sarsmışsa belə o sırf anasına görə həyata tutunmuşdu.Məktəbdə dərslərində olan müvəffəqiyyəti sayəsində tam on beş yaşında,yaşıdlarından fərqli olaraq erkən məktəbi bitirib,universitetə yüksək balla daxil olmuşdu.İkinci kursda oxuduğu zaman bir şirkət tərəfindən təsadüf əsasında kəşf edilib işə dəvət olunması və orada işləməsi də onun taleyində idi.İnformasiya ve telekommunikasiya texnologiyaları sahəsindəki uğurları sayəsində əvvəlcə yığdığı pullarla özünə kiçik bir kompüter dükanı açmış,daha sonra isə məntiqini və əməyini ortaya qoyaraq işlərini böyütmüş,nəticə olaraq da öz halal əmək və zəhmətinin sayəsində özünə aid bir şirkət qurmağı bacarmışdı.Qazandığı sadiq dostlarını isə həyatının hədiyyəsi adlandırmışdı.Heç bir şeyə baxmayaraq sadə biri kimi görünmüşdü o hər zaman.Ətrafında həmişə gözəl qızların olması da onun yaraşıqlılığına bağlı idi.Bu yaşına kimi heç bir qızın arxasınca qaçmamışdı.Heç kəsi əldə etmək üçün kiçik bir istək belə duymamışdı.Ta ki, onu görənə kimi...Gecənin işıqlarını belə söndürmüşdü sanki onun ətrafa saçdığı işıq.
Səlim dalğın halda qızı seyr etdi çatılmış qaşları ilə.Sonra birdən xəzinə tapmış biri kimi yavaşdan qışqırdı.
-Tapdım.Deyirəm bu qızı hardan xatırlayıram?
Ceyhun sevinclə işıldayan gözlərinin fərqində belə deyildi üzünü Səlimə çevirdiyində.Həyəcanla soruşdu.
-Onu...tanıyırsan sən?
-Gözəldi hə?
Ceyhun ona cavab vermək əvəzinə gözlərini yenidən gənc qıza zillədiyində yenə onun o mükəmməl gülüşü ilə gördü.Udqundu.Bu nə hissi idi belə?Ürəyi niyə belə sürətlə qaçırmış kimi döyünürdü?Gözlərini bəs ondan niyə ayıra bilmirdi?Ayırmaq istəmirdi?Yəni…yəni,aşiq olmuşdu?Öz-özünə gülməyi gəldi.Əlbəttəki yox!Nə eşqindən bəhs edə