q və cəldliklə bir addım geri getdi.Lift lazım olan mərtəbəyə gəlib dayanarkən,çaşqınlıqla liftin aşağı enən düyməsini sıxıb,özünü dəhlizə atdı.Təəccüb və çaşqınlıq içində arxasında qısa saçlı qızı qoyarkən liftdən dəli kimi çıxdığında orada cəmi bircə söz əks-səda yaratmışdı.
-Bağışla.Səhərisi gün İstanbulda vacib iclasının olmasına baxmayaraq heç iclasa belə getmədi Ceyhun.Tam üç gün boyunca onu uzaqdan izlədi.Hər bir mimikasını,hər bir hərəkətinin ən xırda detalına kimi.Dənizdə balıq kimi qıvrılaraq üzməyini,yaxud sakit bir kənara çəkilib,əlindəki kitabı maraqla oxumağını.Oxuyarkən gülüşünü,qaşlarının düşüncə ilə çatışını,dodaqlarının uşaqlar kimi qayğısızca büzüşünü.Onu izləmək istəmirdi!İstəmirdi,ancaq hər evindən çölə çıxanda özünü o otelin önündə və Leylanı kənardan izləyərkən tapırdı.O qız bədxərcin,düşüncəsizin,ağılsızın və ən əsası isə kindarın biri idi.Ona qarşı bu hissin soyuması üçün mütləq və mütləq Leylanın pis bir hərəkətinin şahidi olmalıydı.Olmalıydıki,bəlkə onu unuda…Bəlkə onu düşünməyə.
İstədiyi fürsət isə əlinə keçmişdi.Hər iki rəfiqə şəhərin məşhur alış-veriş mərkəzinin altını-üstünə gətirmişdilər.Budur!Bu qız ağılsız bir alış-veriş manyakı və bədxərcin biri idi.
Səbinə gülərək aldıqları və artıq daşıya bilmədikləri əşyalara baxdı inanmazca.
-Sən dəlisən!Lazımlı-lazımsız nə qədər şey aldıq.Vallah təyyarə qəbul etməyəcək.Elə biləcəklər alverçiyik.
Alış-veriş mərkəzinin bir kafesinə əyləşdilər yorğunluqla.Elə o sırada Ceyhun da onları dinləmək üçün bir masa aralıdaki masaya oturdu kürəyi onlara donuk olaraq.Leylanın kefi yerində görünürdü o anlarda.Sifarişlərini verdikdən sonra vecsizliklə çiyinlərini çəkdi.
-Səbiş dərd etdiyin şeyə bax.Karqo deyilən bir şey var hər halda.Mənim şirkətimdə də olandan.Əşşi lap lazım gəlsə təyyarə kiralayaram.
-Sən ağlını itirmisən.
-Xeyr.Pul xərclənmək üçün deyilsə nə üçündü bəs deyə bilərsən?
-Leyla o qədər şey aldıq və çoxunun ölçülərinə belə baxmadıq.Əminəmki bizə böyük olacaqlar.
-Fikir