eləmə…bağışlayarıq birilərinə.
Sifarişləri masalarına qoyularkən Leylanın telefonu zəng çaldığından Səbinə gülməyini kəsdi.Ekrandakı ismi görüb bezginliklə göz süzdürdüyünü Səbinə görməsə belə gülümsəyərək rəfiqəsinə göz vurub zəngi cavablandırdı.
-Bəli əzizim?
-Leylam,həyatım,orada işlər nə yerdədi?
-Ah...narahat olma.Hər şey əladı və hətta olduqca əladı.
-Sən içki içməmisənki?
-Toğrul?Ağlın çaşıb?Mənim içki içmədiyimi bilirsən.Təbii lazım olmadıqca.Həm günorta içki olar heç?
-Yaxşı həyatım.Bağışla.Unutmuşam.Nə vaxt gəlirsən?Bilirsən sənsiz çox darıxıram.
-Sabah tezdən gələcəm.Darıxma.
-Səni sevirəm Leylam.
Leyla zorla gülümsədi.Başını aşağı saldığında gözucu Səbinəyə baxmışdı.Çətinliklə dilləndi.
-Məndə səni sevirəm Toğrul.Nəysə.Alış-veriş mərkəzindəyəm.Kofemin soyumasını istəmirəm.Sabah görüşənədək.
-Leylam,sabah səninlə yalnız axşam görüşə biləcəm.Harasa çıxıb axşam yeməyi yeyərik,hə?Nə deyirsən?Gözəl bir restoranda yer ayırım?
-Şey,yox.Ən yaxşısı mənim evimə gələrsən.Sənə özüm yemək bişirmək istəyirəm.
-Hm...bu daha yaxşıdı.Səbrsizliklə gözləyirəm.
Telefonu söndürdükdə Səbinə onu ələ salırmış kimi gülümsədi.
-Səni nəyə görəsə hirsləndirib və sən ona yanıq toyuq yedizdirmək niyyətindəsən.Düz tapdım?
-Dəlisən?Bunu hardan çıxardın?
-Lyüks bir restoranda axşam yeməyini rədd etdin.Evimdə axşam yeməyi yeyək və mən bişirəcəm dedin.Başqa nə səbəbi ola bilər axı?
Leyla əlindəki qəhvə fincanından bir qurtum alıb,bir qaşını qaldırdığında dodaqları muzipcə qıvrılmışdı.
-Bəlkə...axşam yeməkdən sonra gecəni dəyərləndirməyi düşünürəm.Ola bilməz?Nəzərə də alsaqki,tam üç gündür bir-birimizi görmürük?
Səbinə böyümüş gözlərlə təəccüblü halda ona baxarkən Leylanın üzü ifadəsiz idi.Arxasındakı masadan tappıltı səsi gəldiyində belə başını çevirib baxmadı.Görünür biri nəyə görəsə hirslənmiş və hirslə yerindən qalxıb oradan uzaqlaşmışdı.Bu cür insanları da sevməzdi.Ətrafda başqalarının rahatını pozacaq dərəcədə hay-küy salan insanlar ona həmişə mədəniyyətsizlik