möhtəşəmdi.
-Bilirəm ama...bilirsiz bu həyat mənə görə deyil axı...Amma deyəsən bundan başqa bir çıxış yolum yoxdur.Şirkəti atam mənə əmanət qoydusa onun əmanətinə xəyanət edə bilmərəm.
-Məncə doğru olanda budur qızım.Bu arada mükafatlandırma mərasimi saat səkkizdə başlayacaq.Sonra isə dəvətə start veriləcək.Gecikmərsiz düzdü?Həm sənin nişanlınla tanış olmaq istəyirəm.Dünən də tanış olmaq qismət olmadı.
Leyla qısa gülümsəməylə başını razılaşma mənasında sallayıb qısıq səs tonu ilə -oldu- deyərkən belə ağlı qarmaqarışıq idi.Nə edəcəkdi indi?Saat səkkizə kimi Toğrulu İstanbula geri getizdirə bilərdimi?Səməd bəyin yanından ayrıldığında telefonuna gələn zənglə Toğrulun şirkətə gəldiyi xəbərini aldı.Ağlına gələn düşüncə çılğınca idi ama bəlkə etməyə dəyərdi?Saatına baxdı.Saat 11 olmaq üzrə idi.Hə əlbəttəki çatdıra bilərdi.Bakıya gedib,Toğrulu razı salıb,onunla yenidən geri qayıda bilərdi.Cəld otağına gedib çantasını götürdü.Tələsməli idi.Liftin düyməsini basdı.Onu belə gözləməyə səbri çatmadığından pilləkənlərə doğru yönəldi.Ömründə ilk dəfə ürəyi belə dəli kimi atırdı.Ətrafdakı insanlara fikir vermədən olduqca sürətlə addımlayırdıki birdən zərblə nəyəsə çırpıldığını hiss etdi.Bu necə olmuşdu?Necə qarşısındakı dirəyi gorməmişdi axı?Həm yolun ortasında dirəyin nə işi vardı?Bədəninin sarsıldığını hiss etməsi çox vaxtını almamışdı.Açıq qoyduğu uzun saçlarının bir qismi üzünə tökülərkən hiss etdiyi ağrıdan yavaşdan qışqırmışdı da.Hirslə əlini qaldırıb üzündəki saçları çəkərkən Toğrula içindən dediyini zənn etdiyi sözlərini belə səsli deyirdi.
-Lənətə gələsən Toğrul!Bu günü sənin burnundan getirməzsəm əgər mənə də Ley...
Anidən dayandı.Başını yavaşca qaldırıb dirəyə zillədi baxışlarını.Bu ki dirək deyildi.Bir qolundaki istilik..bu hiss...Sərtliklə başını çevirib qoluna baxdı.Qolunu tutan əllərdən çəkib çıxardı qolunu.Zərblə dəyərkən belə dirək sandığı uzun boylu,iri bədənli adama baxdı ürkəkcə.Tünd qəhvəyi gözləri yaşil gözlərlə kəsişdiyi an ürəyinin o cür bərkdən