onu...
Bir qədər dayanıb dərindən nəfəs aldı.Yenidən üzünü pəncərəyə tərəf çevirdiyin də Səlim də ayağa qalxmışdı.
-Mən onu sırf Əli Vahabzadə olduğum üçün itirirəm Səlim...İtirəcəm.
Səlim hirslə onun çiynindən yapışıb çevirdiyində onun da hirsləndiyini Ceyhun görə bilmişdi.
-Aç gözünü!O sənin deyil onsuzda.Sənin olmayan birini necə itirib,qazanırsan deyə bilərsən mənə?Belə gic aşiq halları sənə yaraşmır.Bir özünə bax.Sənin kasıb olduğunu zənn edən,səni bir neçə günlük nişanlı kimi kiralayan oyunbaz,varlı bir qızın əlində oyuncaq olmusan!Ceyhun Əli Vahabzadə!Sən ona aşiq olmuş,dərdindən dəli-divanə olmuş ola bilərsən amma unutduğun bir şey var.Sən onun üçün heç kimsən!İki gün,cəmi iki gün bundan öncə qoluna o nişanlısını taxıb gəlmişdi bura.Nə var,nə var dalaşıblar,araları dəyib deyə özünü vəziyyətdən çıxarmaq üçün tutdu sənin əlindən.Bunu anla!O sənə şans falan verməyib.Burda işi qurtardığında onsuzda arxasına baxmadan çıxıb gedəcək.Gedən kimi də unudacaq səni.Bir buket qızılgül,bahalı hədiyyə ilə yenidən atılacaq onun isti qucağına.Özünə gəl!Aç gözlərini.O səni sevmir Ceyhun.Sən onun üçün pulu ilə bir neçə günlük aldığı bir oyuncaqsan sadəcə olaraq.İstifadə müddətin bitdiyində sağol belə demədən çıxıb gedəcək.Saçı dağınıq halda yastığına tökülmüşdü.Öyrəşdiyi kimi yatağında çarpaz uzanmışdı hər zamanki kimi.Gözləri tavana dikilmişdisə də dodaqlarında qəribə bir təbəssüm var idi.Əlini qaldırıb,dodağının üstünə qoyub,gözlərini yumdu və yenə o anı xatırlamağa çalışdı.Öpüşmənin hər zaman iyrənc bir şey olduğunu düşünmüşdü və Toğrul onu öpdüyündə belə bunu özlüyündə dəfələrcə təsdiq etmişdi.Ancaq bu...Bu tamam başqa idi.Niyə onu bu qədər çox düşünürdü axı?Üç gün sonra hər şey bitəcəkdi.Nəticədə o pulla tutduğu bir yad idi.Qəribədi…Birinə yad deyərkən belə onu özünə hər kəsdən doğma hiss etmək,həqiqətən də olduqca qəribə idi.
Səhər açıldığında hər kəsdən öncə şirkətdə idi və masasına qoyulan qovluğu əlinə alıb,Səməd bəyin otağına doğru yönəldi.Əlindəki qovluğu