m ki,səni özümlə Bakıya apara bilməyəcəyimə və bir daha Toğrulla bir araya gələ bilməyəcəyimə görə özümə "sənin kimi" birini orada da tapa bilərəm.Bu daha yaxşıdı.Hesab vermək,hiss,yaxınlıq və ən əsası bağlılıq olmayacaq birini.Eynən sənin kimisini yəni.
Dediyi sözləri ilə həm onu əzmiş,həmdəki hirsləndirmişdi.Bundan məmmunluq hiss etdi və içdən-içə güldü.Evə çatana kimi heç nə danışmadılar.
Səlimin hər dəfə haqqlı olmasından zəhləsi gedirdi Ceyhunun.Əsas da Leyla mövzusunda.
Maşından düşər-düşməz gedib,Ceyhunun əlindən tutdu.Hirsinin hələ də keçmədiyini görə bilirdi.Barmaqları üstündə qalxıb qulağına pıçıdadı.
-Niyə hirsləndiyini bilmirəm amma,gülümsəsən daha yaxşı olar.
Qarşılama möhtəşəm deyiləcək dərəcədə idi.Türklər də azərbaycanlılar kimi qonaqpərvər xalq idilər.Əvvəlcə yoldan gəldikləri üçün onlar üçün ayrılan otağa yerləşdirildilər.Daha sonar isə yemək üçün masaya əyləşdiklərində Səməd bəy də onlara qatılmışdı.
Asu Ceyhunla üzbə-üz oturduğunda belə gözləri ilə onu rahat buraxmırdı.Nəysə ki,bu dəfə Ceyhun özü onun işvəli baxışlarına əhəmiyyət belə vermədən gülümsəyərək Leylanın masanın üstündəki əlini bəm-bərk tutub,dodaqlarına apararaq kişik bir öpüş qondurmuşdu.Onun bu hərəkətinə Leyla qəfildən tutulsa da narahat olmamışdı.Çox qəribə idiki,onun kiçik toxunuşları belə ona xüsusi zövq verir və özünü rahat hiss etməsinə səbəb yaradırdı.
Yemək arasında Asunun sırf Ceyhunla söhbət etsin deyə verdiyi yersiz suallar belə Leylanın hirsini başına vurmasına kifayət edirdi.Ayağa qalxsa,əllərini uzadıb onu saçlarından tutsa?Hər halda artıq dəli olmaq üzrə idi.Gözləmədiyi sual,heç də gözləmədiyi anda gəldiyində yemək boğazında düyümlənib qaldı.Haldun bəy üzünü onlara tutaraq gülümsəmişdi.
-Aslında sormak istemiyorum amma,merak etmiyorda değilim.Acaba özel değilse?Siz nasıl tanıştınız?
Sənə nə?Bax sənə nə?Adama deyərlərki tək problemin bizim necə tanış olmağımızdı?Offfff…
Bitti!Bunu heç düşünməmişdilər.Nə deyəcəkdilərki?Sual xüsusən Ceyhuna