a söndürən başqa bir işıq görmüsüz?Onu ilk gördüyümdə belə düşünmüşdüm.Tək bir gülüşü və gecə qoxan gözləri ilə ətrafı mənim üçün görünməz etmişdi.Onu ilk gördüyüm an mənə özəldi,amma mən o vaxtdan sonra yaşamağın nə olduğunu anlamışam.
Saçları üzünü tutarkən gözündən bir damla yaşın nə vaxt yanaqlarına süzüldüyünü belə bilmədi.Arada yaranan dərin səssizliyi Asunun dərindən çəkdiyi nəfəsinin səsi pozarkən belə hər kəsin qibtə dolu baxışları onların üzərilərində idi.Heç kəsə bildirmədən yavaşca üzündəki yaşı silib gülümsəyərək başını qaldırdı.Haldun bəyin heyranlıq dolu baxışları ikisinə yönəlmişdi.Gözlərində sanki nəyisə analiz edən birinin baxışları var idi.Haldun bəydən əlavə isə Səməd bəyin də baxışlarında bir qəribəlik olduğuna əmin idi.Gözlərini məmmunluqla Ceyhuna dikmiş və kiçik bir təbəssümlə başını yelləyib yenidən qarşısındakı boşqaba yönəltmişdi baxışlarını.
-Dilerim Allahtan,siz hiç bir zaman ayrılmazsınız çocuklar!
İçindən dəli kimi gülmək keçdi.Qəlbinin olduqca uzaq küncündə əks-səda yaradan "AMİN" sözünü özlüyündə eşitmək istəmədi o anda.Sabah etibarı ilə ayrılırıq demək istədi bağıra-bağıra.Edə bilmədi...
Yemək bitdiyində ikisi baş-başa qalmışdılar.Haldun bəyin evinin dənizə özəl çıxış yolu var idi.Balkondakı oturacaqda oturub dənizi seyr edərkən,Ceyhun da onun yanına gəlib oturmuşdu.
-İnandı.-dedi ona baxmadan.Başını narazı halda iki yana salladı.
-Hər kəs inandı və mən susmayan vicdanımla sabahdan baş-başa qalacam.Kaşki,elə sözlər deməyəydin.Hər kəs doğru olduğunu zənn etdi.Yanlış elədin.
-Bağışla.Səni incitmək istəməzdim.Əslində məni bura onsuzda belə danışmağım və özümü o cür tanıtmağın üçün gətirmisən.Məncə artıq düşünmə.
Leyla meyusluqla ona baxdı.
-Bilirsən nə istəyirəm?Hərdən özümü pis hiss etdiyim vaxtlarda çıxıram evimin damına,açıram pəncərəni və bağırıram,bağıra bildiyim qedər.Səsim batana kimi qışqırıram.İndi də elə etmək istəyirəm.Qışqırmaq!Halsız qalana kimi qışqırmaq…
Ceyhun üzündə çaşqın təbəssümlə ona baxdığında Leyla