gülüb bir qaşını yuxarı qaldırdı.
-Elə baxma!Hələ dəli olmamışam.
-Hərdən məndə də olur.
Məyusluqla başını yenidən aşağı saldı.Ceyhun sanki qızın ondan bu qədər aralı dayanmağını istəmirmiş kimi tərəddütlə bir qədər ona yaxınlaşdı.Qolunu qaldırdığında sanki Leyla da elə bu təklifi gözləyirmiş kimi içində yaranan ona sığınmaq istəyini yerinə yetirdi.İncə və narın bədənini onun sərt bədəninə söykədi və qalın qolların onu qucaqlamasına icazə verdi.Buda yetməzmiş kimi başını onun sinəsinə,çiyni ilə boynunun arasına yasladı.Qaşlarını çatıb bir an belə fikirləşmədən danışdı.
-Mən bu həyatı istəmirəm.
Onun qolunu oxşayan əli Leylanı bir qədər də cəsarətləndirmiş və sakitləşdirmiş olacaq ki,davam etdi.
-Varlı olmaq istəmirəm.Özümü geri istəyirəm mən.Bu həyat məni yalançı elədi.Böyük bir yalançı!Şirkət hara,bu qədər dəb-dəbə,var-dövlər,pul hara…mən hara.O əvvəlki mən hara,indiki mən hara…
-Əvvəlki sən…O necə biri idi?
-O adi istəkləri olan biri idi.Balaca,şirin iki mərtəbəli,yaşıllıq içində evinin olmasını xəyal edən biri.Sadə,adi bir həyat istəyən biri.Yağışın altında islanmağı sevən biri.Halbuki indi saçlarımı pozar deyə yağışı da bəyənmirəm.Özünə və qonşularına yemək bişirən biri.Amma indi,üstümdən ətir yerinə yemək qoxusu gələr deyə mətbəxə belə keçmirəm.Hər altıncı bazar günü qaldığı o bir mərtəbəli evinin yola açılan pəncərəsində bəlkə atası bu dəfə gələr deyə onun yolunu bezmədən gözləyən o qızcığaz olmaq istəyirəm yenə.Halbuki,gözləməyimə baxmayaraq onun gəlməyəcəyinə əmin idim.Bu qədər pulumun olmasına baxmayaraq da bilirəmki,mən heç vaxt o evə sahib olmayacam.Çünki o ev xoşbəxt birinin,indi mənə çox uzaq olan birinin xəyalıdı və elə olaraq da qalmağa davam edəcək.
Qolları ilə onu daha möhkəm sarıb,sinəsinə sıxdı.Dodaqlarını saçlarına basdırarkən,qoxusunu içinə çəkməkdən heç bir an olsun çəkinmədi.Bir an gözünün qarşısına atasını həvəslə gözləyən o qızcığazın görüntüsü gəldiyində içi sıxıldı.Leyla güclü idi.Yaxud güclü görünməyə çalışan,lakin hələ də