ə atasının gəlməyəcəyini bilə-bilə yolunu gözləyən o balaca qız idi.
-Sən ömrümdə tanıdığım ən dürüst insansan Leyla!
-Mənim keçmişim…Keçmişim yaralarla doludu Ceyhun…
-Danışmaq istəsən…
-O vaxtlardakı halımı yenidən xatırlamaq istəmirəm.
Bir müddət tərpənmədən hər ikisidə səssizcə dənizi seyr edərək oturdular.
Axşamtərəfi iş üçün imzaları atarkən Leyla sabah tezdən Bakıya dönməli olduğunu deyib,onlardan üzr istədi.Ümumilikdə keçən söhbətlərdə,səslənən qəh-qəhələrdə belə içində gedəcək olmanın,ən əsası isə ondan ayrılacaq olmanın qırıqlığı var idi.Səhərə kimi rahat yata bilmədi.Səhər yeməyini yedikdən sonra evdəkilərə qonaqpərvərlikləri üçün təşəkkür edib sağollaşdı.Haldun bəyin onu hava limanına aparması üçün təklif etdiyi maşını Ceyhun incə bir halda geri çevirdi və "onu özüm yola salacam"-deyib sağollaşdı.
Öncəki gecəki bahalı cip,həyətdəki qarajda idi.Bu maşının bura necə və nə vaxt gəldiyini belə soruşmadı.Əvvəlcə otelə getməli olduğunu dedikdə Ceyhun səssizcə maşını otelə doğru sürməyə başladı.Qalan əşyalarını toplayıb otaqdan çıxdığında Ceyhunun hələ də onu gözlədiyini gördü.Təbii ki...pulunu verməyi unutmuşdu.Öndə gedərkən arxasından da əşyaları gəlirdi.Ceyhunun qarşısında dayandığında çantasını açdı və çek vərəqini kəsib ona doğru uzatdığında belə gülümsəməyə çalışdı.Qəribə idi.
Gülümsəməyi bacara bilməmişdi.Ceyhun ifadəsiz gözlərlə çekə baxıb gülümsədi.Onu götürməsinin gərəkli olduğunu bilirdi.Vecsizcə onu əlinə alıb şalvarının arxa cibinə saldı qısa gülümsəməsi ilə.Əlini ona uzatdı Leyla.
-Çox sağol.Hər şeyə görə.
Ceyhun ona doğru uzadılan ələ baxdı.Leyla əlini sıxacağını düşünərkən,Ceyhun onun əlini tutub qapıya doğru yönləndirəndə Leyla qaşlarını çatıb ona baxırdı.Qapıdan çıxdıqlarında Ceyhun üzünü çamadanları gətirən işçiyə tutdu.
-Vedat,onları mənim maşınıma qoy.
Leyla yerində donmuş halda ona baxıb,sərtliklə əlini çəkdi.
-Mənə bax,Ceyhun bəy!Mən səninlə getmirəm.Taksim artıq gəlib.Otaqda olanda çağırmışdım.
-Nə pis...deməli taksi