n döyüntüsünü ya qorxudan,yada sürətlə addımlamasından olduğunu zənn etdi.Təcili özünü toplamalı olduğunu bilirdi.Duruşunu dikləşdirdi.Hələdə üzünde olan bir-iki teli üfürərək geriyə çəkməyə çalışdı.İçini dolduran bu atəşin nə olduğunu anlamadan dayandı.
Bir gün qəlbin başqa bir vücudda elə vurmaq vuracaq ki,gözlərini qaçırmaq istəyib,nə yolla olursa olsun uzaqlaşmaq istəsən belə,özündə bilmədən yaxınlaşacaqsan ona…
İçində yaranmış və soyumaq bilməyən hirsin vyaratdığı diqqətizliklə toqquşmuşdu bu adam ilə.Səsinin titrəmədiyini ümid edərək dilləndi.
-Üzr istəyirəm...
Bu adam niyə gülümsəyirdiki?Bu necə bir gülümsəyiş idi bəs?Həm qarşısına çıxaraq onun yolunu kəsmiş,həmdəki uçuş reysinə gecikməsinə köməklik edərkən necə gülümsəyə bilərdi axı bu mədəniyyətsiz adam?Türk idisə də onunla türk dilində danışmağa heç niyyəti yox idi onsuzda!Ona görə dilini dəyişməyəcəkdi vəssalam!Başa düşmürsə düşməsin!Özü bilər!Üzr istədiyinə görə gedə bilərdi.Əlbəttə ki,getməliydi!Həmdə təcili olaraq getməliydi.Yoxsa gecikə bilərdi!Bir-iki addım geri atdı.Özünün də uzun boylu olmasına baxmayaraq,özünü bu adamın qarşısında cılız hesab etməsi də heç xoşuna gəlməmişdi.Soyuq iş qadını halına bürünsə çox yaxşı olacaqdı amma...onu da bacara bilsə...və gözlərini ondan çəkə bilsə.Torpaq tonlarında kətan bir şalvar,adi ağ rəngli bir köynəkdə bir insan necə bu qədər cazibəli görünə bilərdi axı gözlərinə?Hələ üzündə xəfif saqqalı varsa və saçları bir qədər uzunsa.Uzun saçlı və saqqallı adamları qeyri-ciddi sayar və onlardan qətiyyən xoşu gəlməzdi.Onun cavab verməməsi daha da hirslənməsinə səbəb olarkən getməsinin lazım olduğu qənaətinə gəldi.Özünü toplamalıydı.Həmdə təcili olaraq.Bütün bu olanlar Toğrulun günahı idi.İçindən yenə ona sözlər yağdırdı.Tam getməyə hazırlaşırdı ki,telefonuna gələn zənglə dayandı.Adam hələdə arsız-arsız ona baxıb gülümsəməyində idi.Ekrandakı adı görüb qaşlarını çatdı.Hirslə telefonun ekranına toxunub zəngi cavablandırdı.Adamdan bir neçə addım uzaqlaşarkən səsi