i və onu çox yormamaq şərtilə titrəyən əlinə fikir belə vermədən qapının dəstədiyini aşağı endirib,aığr addımlarla içəri keçdi. İçəri keçdiyində ilk olaraq xəstəxana yatağında uzanmış qızı gördü.Üzünün rəngi saralmışdı və başı da sarıqlı idi.İçəri birinin keçdiyini hiss edib, Ceyhunun ən sevdiyi iri qəhvəyi gözlərini ağır-ağır ona doğru çevirdi.Yatağın yanına yaxınlaşıb dayandı.Sonra qərarlı halda onun əlini tutdu nazikcə.Gülümsədi.
-Leyla...Çox şükür ki,yaşayırsan.
Qız təəccüblə gülümsəyib boş gözlərlə onu süzdü.Bir qədər uzanmış saqqallı halı ilə qarşısında idi.Gözlərinin altı çökmüşdü adamın.Zəif səsilə dilləndi.
-Hə.Çox yaxşıyam düzdü?Başım ağrıdan partlayır,ayağım gipsdədi,qabırğalarımdakı zədədə nəfəs bir BALACA canımı ağrıdır və həqiqətən də mən çox yaxşıyam.Ən pisi isə bu gömgöy göyərmiş sifətimlə kabus kimi görünürəm indi.Tibb bacısı ora güzgü qoymuşdu.Onu rədd edə bilərsən burdan?
Bu qadınlar nə qəribə məxluqlar idi belə?Ölümdən döndüyünü fikirləşmədən,çirkin göründüyünü düşünüb,bunu özlərinə sanki ən vacib məsələ bu imiş kimi dərd etməyi unutmurdular.Gülümsəyərək razılıq bildirdiyində Leyla əlini yavaşca çəkib onun iri ovucundan çıxardı.Gözləri yenə onun üzündə gəzdi.
-Bilirəm.Mənə hirslisən.Bəlkə daha diqqətli olsaydım,hər şey başqa cür olardı.
Leyla bir anda yenidən o soyuq,məsafəli və qəddar baxışlı biri olmuşdu onun qarşısında. Bunu otağa ilk girdiyində də hiss etmişdi.Yolunda getməyən nəsə vardı sanki.Qız dərindən nəfəs aldı və bunun nəticəsində üzünü buruşdurduğunda,Ceyhun onun canının ağrıdığını hiss elədi.
-Qulaq as yaraşıqlı!Sənə bir sual verəcəm.
Dayanıb yenidən Ceyhuna baxdı.Səbəbini bilməsə də verəcəyi sual elə indidən içini sıxmağa bəs edirdi.
-SƏN KİMSƏN?
Eşitdiyi sualın təsirindən sözləri boğazında düyümləndiyində Leylanın ona verdiyi ikinci sualla təəccübü daha da artarkən,artıq başının gicəlləndiyini də hiss edirdi.
-və...ən əsası mən bu haldaykən niyə yanımda sən varsan?Nişanlim Toğrul hardadı?
Nişanlım Toğrul!Bu nə