haqqında heç bir fikri yox idi.O heç adını belə bilmədiyi nişanlısı ona üzüyü adi bir mağazadan aldıqlarını deməmiş olsaydı,bunu hansısa ərəb şəhzadəsindən oğurladığını belə fikirləşşşə bilərdi.Düşündükləri ilə gülümsədi.Əgər elə deyildisə,bu yazını ora Ceyhun yazdırmışdı?Ofuldadı.Aman Allahım!Bu adamca cəmi dörd gün keçirmmişdisə belə,keçən vaxtın heçdə düşündüyü kimi boş olmadığının get-gedə fərqinə varırdı.Gözlərini yumub yatmağa çalışdığında isə,ağlında o dərin,ttünd yaşıl,başğicəlləndirici gözlər vardı.
Ceyhun otaqdan çölə çıxdığında olduqca hirsli idi.Ona baxan baxışlara əhəmiyyət belə vermədən yanından keçən tibb bacısını qolundan tutub saxladı.
-Doktor Adnanı çağıra bilərsiz?
Qız donuq halda ona baxıb dərhal özünü topladı.Bu adam xəstəxananın üç ortağından biri idi.
-Şey,efendim,Adnan bey acil ameliyyata girdi.Bir sorun mu var?
-Əməliyyatdan çıxan kimi Leyla xanımı müayinə etdin!Məni tanımadı!
Qız başı ilə onun dediklerini təsdiqləyərkən Ceyhun hirslə onun qolunu buraxıb Səməd bəyə tərəf addımladı.Səməd bəyin həyat yoldaşı Sevda xanım da orada idi.İnsanların sual dolu baxışlarını görüb sıxıntı ilə iç çəkdi.Gerçəklə üzləşmə zamanı idi və özünü yeniyetmə körpələr kimi aparmağı kəssə xeyrinə olardı.
-O yaxşıdı.Amma...hafizəsində problemi var deyesən.
Səməd bəy önə keçib gözlərini ona dikdi.
-Necə yəni?Özünü xatırlamır?
Sıxıntıyla dişlərini bir-birinə dayadı.Bacardığı qədər səsini düzəltməyə çalışdısa da səsinin sərt çıxmasına əngəl ola bilməmişdi.
-Hər şeyi xatırlayır Səməd bəy!Hər şeyi.Toğrulu belə.Bir şeydən başqa.Məndən başqa.Məndən başqa hər şeyi!
Səsi o qədər acı dolu çıxmışdı ki,hər kəs heyrətlə yerində donub qalmışdi.
-Səni görmək istədi,təcili.Amma məncə indi otağa girsən belə onun yatdığını görəcəksən.Nişanlısı deyə gözlədiyi adamın yerinə mənim gəlməyim onu incitdi deyəsən.O adamı istəyir yanında!Aralarında nə keçib,təxmini sənin dediklərindən bilirəm,amma,Səməd,əgər o adamı istəyəcəksə,lazım olsa onu qulaqlarından tutub,Leylanın