a böyükd.Amma nəysə.Çalışaram,amma söz verə bilmərəm.Hər halda,sən narahat olma,əgər elə bir vəziyyət alınsa,ki,alınmayacağına çalışaram,yenə də,yuxarıda da otaqlarım çoxdu.
-H…hə əlbəttə.Ev sənindi.
-Hə!Ev mənimdi!
Qaşlarını çatdı Leyla.Axmaq adam!
-Onsuzda bildiyimə görə ambulans təyyarələr kirayələmək olur.Bəlkədə elə onlardan tapıb,tezliklə gedərəm burden.Ən qısa zamanda!Sən də lap rahat olarsan!
-Bunun üçün tələsmə Leyla.Zarafat edirəm.Qızları bura gətirmərəm.Narahat olma.
Qəhər qızın boğzında böyüyərkən,bu adamı o qəhərdə rahatlıqla boğa biləcəyini düşünürdü Leyla.
-Yəni…başqa yer?
-Hə.Burda çoxlu oteller var axı.
-Hə…təbiiki,əminəm.Yəni…şey.Var yəni.Onsuzda siz kişilər ancaq eyni şeyi düşünürsüz.Əlinizdən başqa nə glirki?O kiçik,heç nəyə yaramayan beyniniz başqa heçnə düşünə bilmirki!
-Yaxşı bəs indi nəyə hirsləndin?Dediklərini qəbul edirəmdə…Rahat ol.
Hirslə ona baxdığında içindən,onun ağzını əyirdi Leyla.Onu ələ salırmış kimi güldü.
-Ah…əlbəttə ki,qəbul etməsən,özümü pis hiss edərdim.
-Bunu heç vaxt istəmərəm Leyla.
-İstəmədiyini görürəm onsuzda.Maşallah çox haldan anlayansan!
Ceyhunun hələ də gülümsəyərkonu izlədiyini gördüyündə,hirsindən dəli olacağını fikirləşirdiQollarını hirslə sinəsindən endirdiyində nə zaman Ceyhunun onu qollarından tutub,hirslə özünə tərəf çəkdiyini belə düşünməmişdiGözləri tünd yaşıl gözlərlə kəsişdiyində heç etiraz belə etmədən,sakitcə dayandı yerində.Ceyhun isə alnını qızın alnına dayadığında belə,gülümsəməsi üzündən getməmişdi.Evdə ikisindən başqa birinin olmamasına baxmayaraq,səsi pıçıltı kimi çıxırdı.
-Sən...niyə hirslisən?
-H...hirsli deyiləm!

-Yalançı gecə gözlü…
Lənət olsun!Ömründə heç kimin qarşısında kəkələməmişdi.Yəni xatırladığı vaxtlarda.Dilində də bir problem olmadığını bilirdi.Bəlkə də,hafizəsini itirdiyi kimi,bu da qəzanın təsirindən yaranmışdı?Bu qəza həyatını alt-üst etmişdi!Qolları sərbəst qaldığında,iri əllərin incə belinə dolanması ilə içində baş qaldırmış hissi yox etməyə çalışdısa