i düşünürsən.Sənə dediklərimdən yalnız iş əlaqələrini düşündün.Nişan vecinə belə olmadı.Bilirsən niyə?Çünki mən sənə kiçik şirkətini yüksəltmək üçün lazım olan bir vasitəyəm.Yəni vasitə idim.Vücudum və xarici üz gözəlliyimsə bunun bərabərliyində sənin üçün bonus idi təbii olaraq.
-Sən nə dediyinin fərqindəsən Leyla?
-Bu əlbəttəki,telefon söhbəti deyil,ancaq mən uşaq deyiləm və hər şeydən,ümumilikdə bütün planlarından xəbərdaram!İndi isə söndürməliyəm.Bildiyin kimi gecəyə hazırlaşmalıyam.Həəə...son olaraq.Bəlkə mən bu gecə yanımda söz verdiyim nişanlım olmadığı üçün istədiyim işi ala bilməyəcəm amma,sən də iş adamlarıyla görüşə bilməyəcəksən.Fürsəti əldən verdin axmaq!Sənə görə təəssüflənirəm.Əl-vi-da!
Telefonu söndürüb yanındakı oturacağa çökdü.Bu qədər cəsarətli olduğu üçün böyük məmmuniyyət hissi ilə özü özünü təbrik etdi.Necə belə danışa bilmişdi və ən əsası bu qədər cəsarətini necə toplamağı bacarmışdı?Bilmirdi.Bilmədiyi tək şey yalnız bunlar deyildi.Axşama bir nişanlı ilə dəvətə qatılmazsa əgər nə olacağını da bilmirdi.Bir çıxış yolu düşünməli və tapmalıydı.Toğrulla o cür danışdığı üçün sevinirdi.İstər-istəməz üzündə gülüş yaranmışdı.Başını qaldırıb etrafı seyr edirdiki,gözü resepsiondakı qızla söhbət edən gəncə sataşdı.Gözlərində şeytani bir işıq yanıb söndü.Bu gün onsuzda yetərincə cəsarətli idi.Uzaqdan onu başdan ayağa süzdü.Əynindəki geyim heç də bahalı deyildi.Duruşu və xarici görünüşü isə onun yanına yaraşacaq kimi görünürdü.Bir az daha cəsarətli olsa nə olardıki?Heçnə!Ayağa qalxıb oraya doğru yönəldi.Gənc adamın düz arxasında dayandığında,gənc adam da öz növbəsində yanında bir nəfəs hiss etmiş kimi ona doğru çevrilmişdi.Leyla gözlərini onun üzünə dikib dilləndi.
-Barmaqlarınızda üzük olmadığından nə nişanlı,nədəki,evli deyilsiz başa düşdüyüm qədərilə.Düzdü?
Adam gülümsədi və cavab olaraq –hə-mənasında başını yellədi.
-Əla!
"Ağılsızsan sən ay qız!Yüz faiz səni dəli hesab etdi indi!"
Gülümsəyərək bir qaşını yuxarı qaldırdı.
-Yəni...Danışığımı