u bərabərliyi görməzdən gəlmək istəmirəm.
-Sən məni qısqanırsan gecə gözlü?
-Nədi ola bilməz?Bu sualdan qaçmayacam.Səni ən az,sənin məni qısqandığın qədər qısqanıram Ceyhun.
Qız gülərək onun dodaqlarına tərəf yaxınlaşarkən,pıçıldadı.
-Həmdə xəstəxanadaki o gözü başı qaynayan tibb bacısının sənə baxdığı ilk saniyədən.Xəbərin olsun.
Bunu etiraf etmək,heç də düşündüyü kimi çətin olmamışdı.Dodaqları birləşdiyində,hər ikisinin də ağlında olan,bir-birlərindən xəbərsiz belə olsa,yeganə şey,birlikdə olduqlarında heç olmadıqları qədər,necə də xoşbxt olduqları idi.
Uzun zaman olmuşdu qızın,üzündə gülümsəmə ilə oyanmadığı.Qollarını qaldırıb,yerində gərnəşdiyində üzündəki gülümsəməsi də böyümüşdü.Yatağın digər tərəfinə baxdığında Ceyhunu orada görmədi.Yaşadıqları inanılmaz və olduqca gözəl idi.Onu düşündüyündə belə üzü gülümsəyir,içində qəribə bir hiss hökm sürürdü.
Həmin səhərin gecəsi,televizorun qarşısındaki divanda,başını onun sinəsinə qoyub,bir filmə baxırdılar.Ceyhun,qızın rahatlıqla yuxuya getdiyini bilməsən,elə hey nə isə danışırdı ki,onun yuxuya getdiyini görüb,gülümsədi.Asanlıqla onu qucağına alıb,otağına apardığında belə,gözlərini qızın üstündən çəkməmişdi.Onu oyatmamaq üçün əlindən gələni etsə belə bu cəhdi uğurlu alınmamışdı.Leyla qısa bir anlığa gözünü açıb ona baxmış,daha sonra isə gülümsəyərək,yenidən gözlərini yummuşdu.Onun qucağında otağa doğru gedərkən isə pıçıltısını eşitdi Ceyhun.
-Ayağım gipsdə olduğu üçün,yazığın gəlib qucağına aldın məni?
-Yooo...Divan yatmaq üçün rahat yer olmadığına görə.
Başını yenidən onun sinəsinə basdırıb,yerini rahatlatdı.
-Hmm...onda mən hər gün divanda yuxuya gedəcəm.Elə olsa məni hər gün belə otağıma aparmaq çətin olmazki?
Ceyhun gülərək otağın qapısını açıb içəri keçdi.Yatağın üstünəki örtüyü asanlıqla qırağa çəkdiyində Leylanı yerinə uzadıb,üstünü örtmüşdü.Leyla isə hələ də gülümsəyərək ona baxmaqda idi.Ceyhun ehmalca yatağın qırağına oturub,əllərini onun ipək kimi saçlarına aparıb,oxşayırdı.
-Məncə də bu çox