olmuşdu və Leylanın arxa baxçadakı çardaqda oturub çay içdiyini gördü.Əlindəki jurnalı vərəqlədiyində belə qız Ceyhuna tərəf baxmırdı.Səssizcə onun yanındakı stulu çəkib oturdu.Çox fikirləşmişdi Ceyhun.Hər nə qədər dediklərinə görə Səlimə hirslənsə də onun haqqlı olduğunu da bilirdi.Arada yaranan qulaqbatırıcı səssziliyi Leylanın hirslə masanın üstünə çırpdığı jurnalın səsi pozduğunda,Ceyhun yerindən qalxıb heç nə demədən evə doğru addımlayan qızın arxasından baxdı bir müddət.Ağır-ağır yerindən qalxıb,Leylanın ardınca o da evə yönəldi.
Hirsli idi və ən əsası isə bu dəfə hirsi özünə idi.Onun gec evə gəlməsinə deyildi hirsi.Öz ağılsızlıqğına idişGünorta üzləşdiyi gerçəklərə görə idi hirsi.Hirsindən oturub saatlarca,yorulana kimi ağlamışdı.Hər şeyə,bütün gerçəklərə rəğmən niyə ona nifrət edə bilmirdi axı?Əslinə qalsa səbəbini bildiyini də his edirdi.Bilirdi!Ancaq bu səbəb onu sevindirib,xoşbəxt etmək əvəzinə,anba-an,içdən-içə məhv etməkdə idi.O adamı çox axtarmışdı Leyla!Həddindən artıq çox!Siması,xarici görünüşü,ümumiyyətlə nəyə bənzədiyi haqqında belə kiçik bir xəbər belə tapa bilməmişdi.Dəfələrlə kompüterinin qarşısında özü Əli Vahabzadə adını yazıb axtarmışdı onu!Ah,ağılsız Leyla!Nə biləydi axı,o adın qarşısına bir adında əlavə etməyin lazım olduğunu?Ceyhun!Nə biləydi axı,o adı yazmadan heç bir məlumat əldə edə bilməyəcəyini?Yaşanan hadisə nəticəsində geri dönən yaddaşı ilə hər şey bir-bir üzə çıxmışdı.Hər şeydən öncə isə gözünün önündə canlanan səhnə qəzadan öncə restoranda iki ofisiantın dediklərini eşitdikləri idi Leylanın.
-Görürsən?Sənə onun arada bura gəldiyini demişdim mən.
-Necə yəni bu odu?
-Təbii ki odu!
Gənc ofisiant qız yavaşca uzaqdan adamı süzüb fit Verdi.
-Trilyonluq Azəri iş adamı Əli Vahabzadə budu hə?
-Ay qız onun tam adı Ceyhun Əli Vahabzadə imişBöyük müdir deyəndə eşitmişəm.
-Ceyhun Əli?
-Ha.ha.Ceyhun Əli Vahabzadə.
Yerində donub qalmışdı gənc qız.Gözünün önündən yaşadıqları bir-bir keçməyə başlayarkən,gözlərini qıydı.Yumruğunu