güman sənə demişəm.Məncə mütləq demişəm.Maşallah haqqımda bilmədiyin yoxdu.Hər nəysə.Bir nəfəri axtarırdım.Azərbaycanlı iş adamı.
O an,onun üzünü görə bilməsə belə,halının dəyişdiyini hiss edə bilirdi Ceyhun.Cavab gəlmədiyini görüb,gözündən yenə yaş süzülərkən,davam etdi.
-Əli Vahabzadə!
-Hələdə…hələ də ona nifrət edirsən?
-Nə bilim.Bilmirəm.Əslində məncə birindən nifrət etmək üçün onu tanımaq lazımdı.Mən hələ ki,onunla tanış olmamışam Ceyhun.
Udqundu adam.Təslimiyyətlə gözlərini yumdu.Son bir ümid dilləndi.
-Özün mənə demişdin ki,sənin başına gələnlərdən onun xəbəri yox imiş.
-Sənə dəqiq nə dediyimi bilmirəm,amma,xəbərinin olmadığına inanmıram mən.
-Bəs…əgər doğurdan da xəbəri olmayıbsa?Ya da…
Yenidən onun davam etməsinə icazə vermədən sözünü kəsdi Leyla.
-Yenə də günahkardı mənim qarşımda.Əgər xəbəri yox idisə,xəbəri olandan sonra zəhmət çəkib,iki sözü yan-yana gətirəydi.O boyda pulun olmağı ilə deyil bəylik!Üzr istəyirəm deyəydi.Demədi!İndi desin.Bilmirdim,bağışla desin.Onu vurası deyiləmki mən.Mən evimə edilən basqınlardan sonra belə vaz keçmədim onu axtarmaqdan,onunla savaşmaqdan Ceyhun!Yenə də vaz keçmərəm!Onun kim olduğunu bilmək istəyirəm.
Başını onun sinəsindən qaldırıb,gözlərini gözlərinə dikib pıçıldadı.
-Gözlərinə baxmaq istəyirəm.
Və Ceyhun…Gözlərini qızın,vurğunu olduğu gözlərindən qaçırdı.Özünü itirməkdir bəlkə də Eşq!Özünü onda tapmaq üçün.
Yaxud,özünü danmaq.Əslində kimə necə sərf edirsə elə davranmaqdır.Məsələn,kim eşqi üçün özünü danıb,hər şeyin,bütün doğrularının üstündən böyük bir xərr çəkər axı?Ümumiyyətlə bunu bacara bilən varmı?
Yenə gülümsəyərək oyandı yeni günə Leyla.Saçlarına qonan öpüşə qarşılıq üzünü qaldırıb onu süzdü.Yaşanaları xatırlaması ilə qıp-qırmızı qızararkən,başını aşağı əydi.Başını yenidən onun boyun boşluğuna basdırdı.Hər nə olarsa olsun,onun qollarında olmaq,oyandığında ilk onu görmək,Leyla üçün möhtəşəm bir hiss idi.Qollarını yenidən ona doladığında,qoxusunu içinə çəkdi.
-Qoxunu sevirəm.
Bu bərabərliyin