n davamı üçün onunla mübarizə aparmalı olduğunu bilirdi.Özü ilə mübarizə aparmalı idi ən əsası.Doğruları,yanlışları ilə.Buna gücü çatacaqdımı?O nə qədər güclü idiki?Bilmirdi Leyla.Məsumluğunu,xəyallarını heç düşünmədən adama təslim etmişkən bunu artıq necə edə biləcəkdi?Onun kimliyini bildiyi halda Ceyhun ona həyatda ən nifrət etdiyi şeyi etmiş,yalan danışmışdı.Bir dəfə belə olsa gerçəyi deməyə belə cəhd etməmişdi.
Deməli Leylanın ona qarşı qazandıqlarını onu özünə aşiq edərək ödətmişdi?O,bu cür xaincəsinə hərəkət etmişdisə əgər,indi də yerlərini dəyişmə zamanı idi bəyəm?Yaxşı bəs,hər şey bir qırağa,içindəki bu anba-an artan hissi necə görməməzlikdən gəlib yox sayacaqdı ki?Bunu edə bilməzdi.Gözlərini yumduğunda belə onun xəyalı gəlirdi gözlərinin önünə.Əvəlcə onunla üzləşmək istədi.Hər şeyi xatırladığını demək ve restoranda da eşitdiklərini bir dəfəyə ona söyləmək istədi.Bacara bilmədi.Əgər desəydi,onun yanından getməli idi.Onun yanında qalmaq üçün bir səbəbi olmayacaqdı.Kim zəhləsi getdiyi birinin yanında qalmağa davam etmək istətər axı?Onsuzda artıq ondan zəhləsi belə getmirdi ki…Bütün günahların başqalarında olduğunu da bilirdi.Ancaq bunları bilməsi də Ceyhuna qarşı hiss etdiyi qəzəii azaltmağa kifayət etmirdi.Deyə bilərdi!Mən sənin zənn etdiyin kimi kasıb biri deyiləm.Mənim adım Ceyhun Əli Vahabzadədi deyə bilərdi.Demədi.
Fikirlərnin arasından dodaqlarına qonan kiçik öpüş ilə oyandı və üzünə təbəssümünü qondurub,yanındakı adama baxdı Leyla.
-Nuridə xanım indi gələcək və sən işə getməlisən.
-Hm…Bu gün getməsəm?
Qəhqəhə atıdığında başını yenidən onun sinəsinə qoymuşdu.
-Niyə?Sənin iş yerində müdir deyilən qaşqabaqlı və sərt varlıqlardan yoxdu bəyəm?Arada elə davranırsanki,elə bil öz holdinqin falan var.Çox rahatsınız Ceyhun bəy.
Başını qoyduğu sinədəki əzələlərin sıxıldığını hiss etdiyində gözlərinə kədərli bir baxış qonaq olarkən,yenidən gülümsədi Leyla.Ceyhun isə ona cavab verməyə tələsmədi.Bir qədər sonra isə dilləndi.
-Əgər elə olsaydı,nə