qebul etsem,Disney Land-e gedecem.Yada ki,ferq etmezdi eslinde.Adi lunaparka.
-Getdin?
Qız çiynini çekib,ona sığındı.Başını Ceyhunun sinesine qoyduğunda sesi bir qeder kederli idi.
-Getmedim.Menim anam Yunan idi.Atam heç vaxt meni istemeyibmiş.Yeni doğulmağımı falan.Anam intihar etdiyinde men sadece sekkiz yaşşımda idim.Yunanıstanda kiçik bir qesedebe böyümüşem.Anamın ölümünden sonra atam arada-sırada,yeni ilde bir ve ya en çoxu iki defe mene baş çekmeye gelirdi.Anam onu heddsiz sevirdi.Amma o…O anamı heç vaxt sevmedi Ceyhun.Heddsiz bele onun o sevgisinin qarşısında böyük bir azlıq idi belke de.O anamın qedrini bilmedi.Her neyse.Balacalıqdan atamın bu qeder varlı olmasından bele xeberdar deyildim.Bize heç pul da göndermirdi.Qesebede bir qonşu oğlan vardı.Martin…Onunla cizgi filmlere,kinolara baxıb deyerdim ki,özüm pul qazanacam ve ne vaxtsa lunaparka gedecem.Hele bir,onu da özümle aparacağımı deyirdim.Pulumuz yox idi belke amma,daha deyerli heyatımız ve arzularımız vardı.Böyüdüm.Çoxlu pulum oldu,ancaq men böyüyenden sonra başa düşdüm ki,men heç vaxt uşaq olmamışam Ceyhun.Men uşaqlığımla,xeyallarımla üzleşmek istemediyimden defelerle lunaparkın qapısının ağzına dayanıb,saatlarca insanları seyr etmişem.Analı,atalı xoşbext uşaqları.Menim ne atam oldu,nede ki anam.Adımı bele sonradan öyrenen,ölerken vicdan ezabından qurtulmaq üçün mirasını mene qoyan atam ve onun adını gece-gündüz sayıqlayıb,mene her baxışında iyrenen anam!O illerde Naniyle Martin olmasaydı,belke de ölerdim.Lunapark menim qorxumdu.O illere tek üzleşmekden çox qorxuram.Bunu heç vaxt ede bilmeyecem belke de…
Ceyhun düşünceler içinde eve gelib çıxanda saat gece yarısını keçmişdi.İçeri yavaşca keçdiyinde Leylanın divanda oturaq halda yuxuya getdiyini gördü.Boynu ağrıyacaqdı bele yatmağa davam ederse çox gümanki.Dodaqlarında bir tebessüm yaranarken,telefonunu çıxarıb bir mesaj yazdı ve gözledi.Heç iki deqiqe çekmeden bir mesaj geldi telefonuna.Memmunluqla gülümsedi.Qızın yanına gelib,qarşısında diz

<< 1 ... 106 107 [108] 109 110 ... 228 >>