sanki,özünden bele gizlemek üçün örtdü üzünü saçları ile.Gözlerine sürdüyü sürmesi ve tuşu ağlamağı ile üz-gözüne yayılarken elinin terdiyle bütün hisseti ile silmeye çalışdı dodağındakı qırmızı boyanı.Özünü ele almağa çalışdığında yerde sürünerek stola teref gelib,qolunu uzanıb,stolun kenarında olan telefonu eline aldı.
Hirsle maşını son süretle idare etdiyinde ağlı qarma-qarışıq idi.Lenet olsun!Ona heç vaxt layiq olmayacağı sözler demişdi.Hirsini cilovlamağı bacarmamışdı.Onu qovmuşdu!Varlığı ile Ceyhuna xoşbextlik getiren qızı qovmuşdu!Yaşanan anların dehşeti ile bedenini bir ürperti bürüdü.Ola bilmezdi!Nece bu qeder özünü itire bilmişdi axı?
Gözlerini ezabla yumdu."-Görmeyeceksen…"-demişdi Leyla ona.Buna nece icaze vere bilerdiki?Ne qeder hirslenirsense hirslensin üzündeki tebessüm sebebinden kim vaz keçe bilerdi axı?
Eve qayıtdığında saat gecenin üçü idi.Sıxıntılı halda otağının qapısını açdığında yatağın boş olduğunu görüb celd etrafa göz gezdirdi.Paltar dolabını açdığında Leylanın paltarlarının orada olduğunu görüb derinden nefes aldı.Otaqları gezdiyinde Leylanın eve ilk geldiyinde yatdığı otaqda olduğunu gördü.Yataqda qıvrılıb yatırdı.Saçları yastığa dağınıq halda sepilmişken ellerini çenesinin altında birleşdirmişdi.Qerar vermişdi Ceyhun. Onu sabah axşamterefi Selim ile Bakıya gönderecekdi.Leylanı heyatından silecekdi.O plan quran,xeyenetkar bir adınsı!Bu onu yatarken gördüyü son gece idi.Yatağa teref gelib,elleri cibinde qerarsızlıqla dayandı.Sonra aniden,eyilib,dodaqlarını qızın saçlarına apardı.Qoxusunu ciyerlerinin içine çekerken,yavaşca bir öpüş qondurdu sevdiyi o uzun saçlara.Sonra bir anda gözleri qezeble qısıldı ve aniden geri dönüb,otaqdan çıxdı.
Seher açıldığında saatına baxıb,qefilden yerinden qalxdı.Nece bu qeder çox yata bilmişdi?Saat tam ona beş deqiqe qalırdı.Gece otağına keçib yatmağa çalışmışdı.Ağlına hücum eden hiss bütün menliyini bürümüşdü.Vicdan ezabı!O,o qızı ne olarsa olsun sevirdi.Canından bele artıq hemde!Haqqsızlıq

<< 1 ... 121 122 [123] 124 125 ... 228 >>