Leyla Bedirli!
Gözlerini bereldib,güldü Leyla.
-Mene bax!Bağça uşaqları kimi seninle dalaşmaq fikrim yoxdu menim.
-İstesen de,istemesen de seni men aparacam.
-Hey...Burax qolumu.Seninleyem.
Ceyhun terefinden onun maşınına teref aparıldığı görüb,son çare olaraq otelin qapısı qarşısındakı adamlara teref baxdısa bele,onlar da sanki bilerekden,onun terefe bele baxmadılar.Maşına çatdıqlarında derin bir nefes alıb,sesini bacara bildiyi qeder soyuq ve mesafeli tutmağa çalışdı.Telefonu o an,yeniden çalmaqda idi.
-Taksimi gönderdin ve men ola bildiyi qeder az vaxtda xestexanada olmalıyam.Bu qeder sürücüüyümü etmeye heveslisense eger,bir zehmet keç otur ve bu maşını işe sal.Gecikirem.
Ceyhun qızın bu çıxışına teeccüblenib,bir qeder duruxdusa bele,sonradan qapının ön qapısını açıb,onun minmeyini gözledi.Gözlediyi kimi Leyla onun açdığı qapıdan keçib oturmadı.Özü arxa qapıı açıb,eyleşdi ve arxasından da möhkemce çırpdı.
On deqiqe sonra özel xestexananın dayanacağında maşını saxladığında,Leyla,celd maşından enib,girişe doğru addımladığında Ceyhunun da onunla geldiyini görerek,kinaye ile süzdü onu.
-Sen hara?
-Seninle gelirem.
-Ay...doğurdan?Menimle mezelenirsen sen?Çıx get yanımdan!
Yeniden binaya doğru bacardığı qeder tez halda getdiyinde,onun çıxıb getmediyini,eksine arxasından geldiyini bilib,hirsle içeri keçdi.Doğum şöbesine keçdiyinde,Rehmanın deli kimi dehlizde o teref,bu terefe addımladığını görüb,ona teref yöneldi.Rehman ise qızı gören kimi derin bir nefes alıb,qollarını qıza doladı ve o an,gözü arxada duran adama sataşdı.Qaşları çatıldı Rehmanın.
-Bu kimdi bele?Ne işi var burda?
Leyla arxasına bele dönmeden vecsizlikle çiyinlerin çekdi.
-Off.Heç kim!Sürücüm olmağa hevesliydi yaman.Neyse.Fikir verme tecrübe yığmaq hevesindedi deyesen.
Rehman her zamanki semimiyyeti ve zarafatı ile qızın saçından tutub,çekerken,qaşlarını çatmışdı.
-Leyla senin on deqiqen yarım saat edir?
-Söz vurmasan olmazdı?Sebineni doğuma alıblar artıq?
-He,yeni

<< 1 ... 188 189 [190] 191 192 ... 228 >>