Müəllif :Nika Əhmədova


-Evlən mənimlə!
Gənc qiz çaşqınlıqla qarşısında son dərəcə ciddi baxışlarla ona baxan gəncə baxdı.
-Nə?Nə dedin?
-Məncə dediyim çox açıq idi.Evlən mənimlə!
Onun nə etməyə çalışdığını düşünməyə başladı bir anda.Hələdə yerində donub qalarkən adam onun kiçin əlini tutmuşdu.Dərindən nəfəs alıb yenidən gözlərini qizin tünd qəhvəyi gözlərinə dikdi.Gülümsədi...Ona etrafı işarə edərək əli ilə göstərməyə başladı istəklə.Qızın elini istəklə möhkəm öz ovucunun içinde bilincsizcə sıxırdı.
-Arzuladığın bu idi bilirəm.Bələ gözəl havada sən və mən.İkimiz.Ay işığının dənizə bərq vurduğu bir yərdə gözlərinə baxıb deməyim.
Dayanıb qizın üzündəki çaşqınlıq ifadəsinə baxıb,ovucundakıi ələ kişik bir öpüş qondurdu.Sanki dəyəcəkləri üçün ondan cəsarət almağa ehtiyacı var idi.Dərindən nəfəs alıb yenidən gülümsəyərək davam etdi son dərəcədə qərarlı və istəkli halda.
-Evlən mənimlə!
Qız boğazının düyümləndiyini hiss etdi.Qəhərin onu boğmasına baxmayaraq göz yaşlarını axıtmadı inadla.Sonra o baş alıcı gülüşü ilə ürəkdən güldü.Gülüşündəki iztehzanı və acını özü də dərk etdiyində üzü soldu.Əlini yavaşca onun əlindən çəkib buz kimi soyuq gözlərlə qarşısındakı adama baxdi.Alayla dilləndi.
-Biz nişanlıyıq unutmusan?
Gənc adam özünü toplamağa çal;şaraq izahat gətirməyə cəhd etdi.
-Leyla...mən...mən...
-Hə sən nə?
-Mən sənin məni tərk etməyindən qorxuram.Sözdə nişanlıyıq.Bir halımıza bax.Sən məndən o qədər uzaqsanki...Artiq evlənmək istəyirəm.Düz bir ildirki nişanlıyıq.Ətrafda dedi-qoduların sayı-hesabıi yoxdu.
-Hərdən səni dedi-qoducu qadınlarla səhv salıram əzizim.Vaxtı gələndə bəlkə evlənərik amma...
-Bəlkə?Amma?
-Açığı mən hələki evliliyə hazir hiss etmirəm özümü.
Laqeydliklə dediyi sözlər qarşısındakı adamın əsəblərini pozmaqda idi.
-Nə vaxt hazır olacaqsan bəs hə?Qoy deyim.Heç vaxt!Mən sənin şirkətində işləyən bir işçi deyiləm.Və yaxud mənimlə hər hansısa bir iş görüşməsində də deyilsən.
-Nə deməyə çalışırsan sən?
-Bir baxışına,duruşuna,səs