ferqinde bele deyildi,lakin Leyla,her keçen deqiqeye göre,onun qarşısında gücsüzleşmekde idi.Onun qarşısında heç vaxt gücsüz görünmek fikri yox idi Leylanın.Bu sebebden de gözel üzüne ele salan ifadesini yerleşdirib eminlikle dillendi.
-Bir geminin bele işi,çatdığı limanda biter.Yeni limana doğru yol alar sonrasında.Deye bilersenmi ki,isteyine nail olan cütlüklerden her hansısa biri daha sonradan ne vaxtsa başqa sahile üz tutmayacaq?
-Her kes şerefsiz deyil!
-Aldatmaq şerefsizlikdi ya aldatılmaq?
-Bu müzakire edilesi mövzudu.
-Ceyhun bey,biri öz telabatını rahat ödemek üçün aldadar,digeri de sırf "aile" qavramı itmesin deye buna çox vaxt göz yumub susub oturar.
-Dedim axı,her kes şerefsiz deyil.
-Men buna şerefsizlik demezdim.
-Bes ne deyerdin?
Bir daha vercsizlikle çeyinlerin çekdi qız.
-Heç kes evlendikde düşünmür çünki.Belke sevgi,eşq zenn etdiyi hiss adi bir beyenmekdi?Çoxu evlendikden sonar qarşılaşır gerçek eşq ile.Bu da ister-istemez evliliyin o möhkem divarlarına zerbe endirib,onu yerle yeksan edir.Çünki ne bir qadın bu cür yanaşmanı qebul eder,nedeki,bir kişi bunu şerefine yaraşdırıb,bu cür evliliyi davam etdirer.Buna görede inanmıram.
-Eşqe?
-Men evliliye inanmıram!
Xefif bir tebessüm qonaq oldu sert çöhresine adamın.
-Onda niye nişanlanmışdınki?
-Her nişanlanan evlenmir Ceyhun bey!Bizim kimi...
-Bu ayrı bir meseledi.Tebii bizim kimi.
Üzünü işıqlı şeherin menzeresine doğru çevirdi.Derinden nefes alıb dalğınlıqla dillendi.
-Men heç vaxt evlenmeyecem!
Sesi olduqca özündenemin ve qeti idi.Hetta belke sesinde qeddarlıq bele var idi.
-Uşaqlar bele evcik-evcik oynadıqları vaxt men oynamazdım!Adeten bu tip cümleleri oğlanlar qurar.Evlilik menden uzaqdı,subaylıq sultanlıqdı falan-filan...Ama men de qururam.Feminist deyilem,ama evlenmek de menlik deyil.Hele uşaqlar...
Üzünü xüsusi canfeşanlıqla büzüşdürdü.Daha sonra ise yeniden söhbetine davam etdi.
-Onları heç sevmirem.Ne birine heyat yoldaşlıq etmek,nedeki hemişe ağlayan,bir şeyler

<< 1 ... 20 21 [22] 23 24 ... 228 >>