dartıb,sındırdı.Ezizin de ağlamağı aleme qarışdığında,Leyla bezginlikle derin bir nefes aldı.
-İfritenin biri.Onu niye qırdın?Ne vare men tort istedim.Yuxuda gördüm tortu.Yemeseydim ölerdim.
-Puah...Men ifrite deyilem yekebaş.
-Senin başın yekedi.O saçlara bax.
-Sene qalmayıb menim saçlarım.
Nazlı eseble onun oyuncaq torbasına teref gedib,eline keçeni yere fırlatmağa başladı.
-O tortu anamla birlikde düzeltmişdik.Şamımı bele üfürmemişdim men heyvan!
Nazlı eline keçeni,yönüne bele baxmadan o teref bu terefe atarken,Leyla ona teref gelen oyun kubunu görüb,celd aşağı eyildi ve otaqda başqa birine aid gur ses eşidildi.Ceyhun qezebli gözlerini uşaqlarının üstünde gezdirib,elini alnından çekdi.Barmaqlarındakı qanı görüb,qezeble gözlerini yumdu.Evdeki bağırışlara oyanım,axırda da çox sevdiyi qızı o sümükden olan kubu onun başına çırpmışdı.
-Hey!İkiniz de sesinizi kesin!Sen Nazlı!Get el üzünü yu,sonra da qonaq otağına.
Bu defe de üzünü yorğanı özüne siper eden decel oğluna çevirdi.
-Sen ise Eziz bey!Eynini deyiş,el üzünü yu,bacınla birlikde qonaq otağına en.
Sonra ise gözleri o sevdiyi gözlerle toqquşduğunda,gülümsememeye çalışaraq yeniden dillendi.
-Ve sen sevgilim.Gel bu alnıma yod falan vur.
Onun ardından yataq otaqlarına keçdiyi an qehqehesini serbest buraxdı Leyla.Ceyhunun hele de qaşları çatıq halına baxarken,ona yaxınlaşıb,elini alnındakı yaranın üstüne qoydu.
-Allah bilir senin ahın tutdu.
-Hey...Ceyhun bey.Men neylemişem ki?
Saçlarına ağ düşmüş adam,helede küskün halda süzdü onu.
-Ne bilim.Yeqin başına kubik düşsün deyirsen üreyinde mene hirslenende.Sağolsun qızımız bu arzunu üreyinde qoymadı.
-Off Ceyhun.Kiçik bir sıyrıqdı.Narahat olma.Ondan adama heç ne olmaz.
Onun belinden tutub,özüne teref çekdiyinde,saçlarını arxaya atıb,boynuna uzun bir öpüş qondurdu Ceyhun.
-Niye sesleri bürümüşdü evi bele?
-Eziz bey,seher tezden durub,Nazlı xanımımızın tortunu düz ortasından barmaqlayıb yeyib.
-Vhu...Nazlımı qınamıram onda.Yaxşı ki,bir kubikle

<< 1 ... 223 224 [225] 226 227 228 >>