sıxanda Fəxriyyə müqavimət göstərmək istədi.Amma Anarn isti nəfəsi onun yumruqlarını yumşaltdı. Anar gözlərini yumub nəfəs alıb-verirdi.
-Bacarmıram, Fəxriyə, bacarmıram...Hər dəfə başqalarına baxanda səni görürəm, onlara toxunanda sənə toxunuram...
Fəxriyyyə eşitdiyi soz sözlərdən özünə qayıdıb güclə də olsa onu özündən araladı.
-Get onların yanına!...GET!!!...
Elə bu sözü demişdi ki,Anar onu divara dayad.Hər ikisi də göz-gözə, nəəs-nəfəs idilər.Qəzəb yoxa çıxdı bir anlıq.Fəxriyyə tir-tir əsməyə başlayanda Anar barmağıilə onun yanağına sığal çəkib qulağına xırıltılı səslə pıçıldadı.
-Bacarmıram...Sənsiz bacarmıram...
Fəxriyyə gözlərini yumub açanda dodaqlarına ehtiraslı istilik gəldi.Anar nəfəsini hiss elətdirib hər 2 əli ilə qızın üzün tutdu.
-Fəxriyyəm mənim...Gözəlim...
-Anar, lazım deyil-səsi zəif çıxırdı.
Əlini güclə qaldırıb onun sinəsinə qoyaraq pzündən itələməyə çalışsa da müqavimət göstərə bilmədi.Anar nəfəsini üzünün hər bir yerində-gözlərində, dodaqlarında, yanaqlarında, alnında, çənəsində hiss etdirib yavaş-yavaş aşağıya enməyə başladı.Boğazında nəfəsini hiss edəndə yumulmuş dodaqları aralandı.
-Anar...-ehtiraslı pıçıltı ilə səsləndi.
Anar onun gözlərinə baxıb dodaqlarına yaxınlaşdı.Qarşılıq vermək istəməsə də, alınmadı. Qolları ilə boynunu qucaqlayıb öpməyə başladı.Anar öpdükcə onu divara da sıxlaşdırırdı.Fəxriyyə ayaqlarını onun belinə dolayanda Anar qızı divardan araladı.Xalçaya uzandırıb əllərini bədənində gəzdirməyə başladı.
-Fəxri...
-Anar...
Anar artıq özünə nəzarəti itirmişdi.Qızı öpdükcə onun dadına daha çox baxmaq istəyi yaranırdı.Üzünün hər bir cizgilərini, boğzaını öpüşlərə qərq etmişdi.Yavaş-yavaş əynindəki paltarı çıxartmağa başladı.Fəxriyyə məst olduqca harda və kiminlə olduğunu unudurdu.Anar qızı soyundurub bədənini öpməyə başladı. Sinəsini öpəndə Fəxriyyə ehtirasdan qıvrilib başını sinəsinə daha bərk sıxırdı.Barmaqlarını saçlarına keçirdərək gözlərini yumub açırdı...
Anar anidən dayanıb başını qaldırdı.Ala gözlərə