ə baxaraq xırıltılı səslə pıçıldadı.
-Mən bunu etməyəcəm,-deyib qalxmaq istəyirdi ki, Fəxriyyə qollarını onun boynuna keçirtdi.
-Anar...Mən onsuz da məhv olmuşam...Bilirəm ki, getsən, bir daha qayıtmazsan...
Fəxriyyə sözlərini güclə deyib göz yaşlarını axıtmağa başladı.Anar əyilib onun göz yaşlarını öpməyə başladı.
-Şşş...Ağlama...Dözə bilmirəm sənin ağlamağına..
Anar öpdükcə qızı qaldırıb qucağına aldı.Yataq otağına gətirib çarpayıya uzandırdı.
-Fəxriyyə,mən bunu sənə edə bilmərəm...
-Anar, mən başqasının olmaq istəmirəm...
-Mənim kim olduğumu bilə-bilə, necə alçaq adam olduğumu bilə-bilə...
-Sən tamam başqa insansan, sirrlisən, təhlükəlisən, amma sevilməlisən...
Fıxriyyə bardaş qurub əyləşdi Əlini Anarın əynindəki geyimə uzatdı.Onun barmaqlarının oyununu hiss edən Anar ağır nəfəs alaraq gözlərini yumdu.Fəxriyyə qulağına yaxınlaşıb astaca səsləndi.
-Mən ən böyük səhvimi səni sevəərk eləmişəm onsuz da...
Fəxriyyənin dodaqlarının istiliyini boğazında hiss edən Anar onu itələmək istəsə də güc tapmadı.Fəxriyyə əlini uzadaraq onun geyimini yavaş-yavaş azad etməyə başladı.Anar dodaqlarına yumulub daha da ehtirasla öpməyə başlayanda Fəxriyyə arxası üstə uzanaraq Anar özünə çəkdi...
Hər ikisi də lüt və ehtiraslı idilər. Bir-birlərini öpdükcə doymaq bilmirdilər.Anar onun hazır olduğunu görüb tərəddüd edirdi.
-Fəxriyyə...
Lakin qızın gözlərindəki yalvarışı görəndə inadı qırıldı.Cinsiyyət orqanını yaxınlaşdırdı.Fəxriyyə nəfəsini içəri çəkib dodaqlarını bərk dişlədişGözlərini yumaraq Anarn boynunu qucaqladı.
-Şşş...Səni sevirəm, Fəxriyyə, canımdan da çox sevirəm...Bağışla..Mən alçağam, murdaram, amma səni sevirəm...
Fəxriyyə ağrını duyan kimi dırnaqlarını ilə Anarın kürəyini cızmağalamağa başladı.
-Yenə də...Ye-nə dəə....
Anar ilk öncə yavaş-yavaş, sonra bir az sürətlə hərəkət elətdirmərə başladı...
...Lavin qolundakı saata baxıb həyəcanla başını bulayırdı ki, İlqarın narazı səsi eşidildi
-Harda qaldı bu?!..
Lavin gülümsəyib ona yaxınlaşdı.
-Narahat