n qalxmırdı.Aysu ilə Murad bacılarını güclə yedizdirirdilər.Malikin qızına əsəbi keçmək bilmirdi...
...Bankda dildən-dilə yayılan xəbərlər öz təsdiqini tapdı.Fəxriyyə dən xəbər ala bilməyən Fidanla Nicat Elxandan hesab soruşanda o da heç nə bilmədiyini boynuna almışdı...Artıq Fəxriyyə bankda işləmirdi...
NOYABR, 2007-Cİ İL. BAKI...
2 ay keçdi, necə keçdi, anlatmaq çətindir...
...Fəxriyyə solmağa davam edirdi.Bacısı ilə qardaşı, qonşu qızları-Gülsəhərlə Sahilə onun əhval-ruhiyyəsini yerinə qaytarmaq istəsələr də alınmırdı.Elxan 2-3 dəfə evə təşrif buyurub onun otağına baxmış, qapının ağzındaca dayanıb çarəsizcə baxmaqdan savayı əlindən heç nə gəlmirdi...
...Fəxriyyə hər gecə onu görürdü yuxusunda.Hər şeyi onunla tanışlığından tutmuş gecəyə qədər olan hər bir kadr təkrarlayırdı. Bəzən yuxuda hıçqırıqla ağlasa da atasının əlini saçlarında hiss edən kimi sakitləşirdi.Malik hər nə qədər qıızna əsəbiləşsə də ona qıya bilmirdi...
...Fəxriyyənin son 2 həftə idi ki, halsızlığı artmışdı, tez-tez ürəyi bulanırdı, başı hərlənirdi.Malik qızının üstünə çox getdiyini düşünsə də, Aysu ilə Gülsəhər başqa cür fikirləşirdilər.Hər ikisi bir-birlərinə mənalı baxış atıb haraasa getmişdilər.15 dəqiqədən sonra çarpayıda uzanan Fəxriyyəyə balaca qutunu uzatdılar.Fəxriyyə ilk əvvəl heç nə başa düşməyib baxa-baxa qalsa da sonra güclə ayağa qalxaraq vanna otağına keçdi...Cavab müsbət çıxmışdı...Hamilə idi...Gözləri təkrar dolub daşmağa başladı.Əli ilə ağzını tutub döşəməyə çökdü...
...2 gün idi ki,qərara gələ bilmirdi...Əvvəlki ruhsuzluğun, halsızlığın, çarəsizliyin üstünə bir də gərginlik əlavə olundu...
Axşam zala keçib atasının qarşısında dayandı.
-Ata...-güclə dedi.
-Eşidirəm,-soyuq tərzdə cavabladı.
-Mən..hamiləyəm...
Ağzından sözün çıxması ilə üzünə şillənin dəyməsi bir oldu.Tarazlığını itirən Fəxriyyə yerə yıxılıb göz yaşllı atasına baxdı.Malik əsəbindən yumruğunu dəfələrlə yumruqlayıb ona baxdı.Əyilib çənəsindən tutdu.
-Kimdən?!...
-Anar...
Daha bir şillə və qapının