qanından, canındandır, sənin qızındır!
İlqarın kəskincə dedikləri beyninə güclə çatırdı.Ayağa qalxaraq İlqara baxd.
-Bilirdin?! ...Bilirdin, susdun və mənə heç nə demədin?!-az qala qulaqbatırıcı səslə bağırdı.
-Məcbur idim, Anar,-İlqar da səsini qaldırdı.
-Nə məcbuuriyyəti, İlqar, nə?! Sən həmişə məcburiyyətdən ağzıdolusu danışırsan! HƏ-Mİ-ŞƏ!!!...
İlqar əlini masaya çırparaq ayağa qalxdı Anar əsəbdən partlamaqdan olan gözlərini ona zillədi.
-Hə, danış yenə görüm! Özünə bəraət qazandır! Nəyi gözləyirsən?! Başla da!!!...
-Anar, əsəblərimi pozma, yoxsa baha oturacaq sənə!!!
-Cəhənnəmə otursun!!! Mənə doğru-düzgün cavab ver!!!...
-Ya Səbr! Anaar!!!...
-Azzar Anar!!! Korsan?! Burdayam da, gözünün qabağındayam da!!!
Anar sözünü bitirməmiş üzünə gələn güclü yumruqdan özünü döşəmədə tapdı.Qanamağa başlayan dodaqlarını silib İlqara baxdı.
-Mən xəbərdarlıq etmişdim sənə, bratik!!!...
-Axı niyəəə?! Niyə mənim qızımı məndən gizlətdin?! Niyəəə?!...
-Səncə?! Mən o qədər satqınam ki,qızının həyatını təhlükəyə atım, hə, Anar?!...
-İlqar,məsələnin nə dəxlisi?!...
İlqar onun süzüb iri addımlarla evdən çıxdı.Anar döşəmədən qalxaraqq masa arxasına keçdi.Dodaqlarıqanamaq idi hələ ki.Noutbukun ekranına əlini uzatdı.Qızına baxdı,sanki onu öz əlləri ilə sığallayırdı.Üz cizgiləri eynən Fəxriyyə, amma gözləri...Gözündən damcılar süzülməyə başlandı...
-Bağışla məni, qızım,bağışla...Mən...
Bu zaman evə ucadan qəhqəhə çəkərək gələn Samirin gülüşü dodaqlarında donub qaldı.Heç nə anlamırdı. Yaxınlaşıb əvvəl Anara,sonra monitora baxdı.
-Anar, nə olub?!-asta və ehtiyatlı səslə soruşdu.
-Qızım...
Anar ruhsuz halla cavablandırması Samiri narahat etməyə başladı...
APREL, 2009-CU İL.BAKI...
Fəxriyyənin sürətlə banka girib heç kimə fikir vermədən pilləkanlarla yuxaraya çıxması hamını şoka düşürtmüşdü.
-Bu xanım-xatının burda nə işi vvar yenə?!-və s.bu tipli kinayəli atmacalar bankı gəzib dolaşmağa başladı.
Fəxriyyə qarşısında Elxanı görüb əsəbiləşdi.Yanından ötüb keçmək