k istəyəndə Elxan onun qolundan yapışdı.
-Nə var?!-soyuq tonla soruşdu.
-Fəxriyyə, mənimlə belə danışma!-əsəbi xəbərdarlıq etdi.
-Özüm bilərəm kiminlə necə danışacam,-deyib qolunu azad elədi.
Fəxriyyə qapını döymədən içəri girdi.Sənəm yenə buz görkəmi ilə onu qarşıladı.
-Sənin burda nə işin var?!...
-Baho! Bəs sizin burda nə işiniz var əcəba?!..Gedib türmələrdə yatmaq əvəzinə gəlib burda öz işinizi görürsünüz!
-Sənin psixologiyan həqiqətən pozulub, çox deyirdilər, inanmırdım, keçib gedər deyirdim, amma...
-Amma nə?!-səsini qədərindən artıq qaldırdı.
Bir az yaxına gəlib əlləri ilə masaya dayaq verdi.Sənəmin üzünə kinayə ilə baxb soruşdu:
-Heçmi vicdan əzabı çəkmədiniz?!...
Sənəm heç anlamırdı ki, Fəxriyyə onun qarşısına sənədlər atdı.
-Budur sizin vicdanınız?!...Amandır mənə dərs öyrədəsiniz!...
Sənəm sənədlərə göz gəzdirirdi ki, birdən heykələ çevrildi.
-Sən...
-Mən nə, Sənəm xanım, mən nə?!...Anar vardı ha, o sizin bacınız oğludur!...
Sənəm qalxıb pəncərəyə yaxınlaşdı.Sənədlər hələ də əlində yapışıb qalmışdı.
-Sənin heç nədən xəbərin yoxdur,-deyib hər şeyi danışmağa başladı...APREL, 2009-CU İL.BAKI...
Fəxriyyə eşitdiyi etiraflardan nitqi qurumuşdu.Şok vəziyyəti ilə bankdan evə necə gəllib çıxmışdı, özünün də xəbəri olmadı, hər şeyi qırıq-qırıq xatırlayırdı.Sənəmin dəhşət dolu həyatı, insanların pıçhapıçı...
Yavaş-yavaş düşməyə başlayan axşam...
Fəxriyyə nəfəs alıb-almadığını belə anlamırdı.Gözlərini kilidlədiyi nöqtədən çəkmədən quruca səslə soruşdu:
-Axı niyə?!...
Lavin əlində tutub saxladğı stəkana baxaraq dərində köks ötürdü.
-Fəxi,bilmirəm...
-O qadın bunu necə elədi axı?!...Yaşadıqlarında uşaqların günahı nə idi?!...
-İlqar Hikməti hardan və necə tapıb bilmirəm...
-Sən onunla necə əlaqə yaradırsan axı?!...
-Mən yox, o yaradır...Mən yaratmaq isstəyəndə alınmır...
Fəxriyyə Lavinin titrək səs tonunu sezib anidən özünə qayıtdı.Ona baxaraq soruşdu:
-Sən onu sevirsən?!..
Lavin məsum təbəssüm edib gözünü stəakandaan qaldırdı.
-Yox,