r belə edə bilməzsən ki, mən btün bunlara necə dözmüşəm!...Alçaldılırdım, başa düşürsən, al-çal-dı-lır-dım!...Nəyə görə-nəyə görə səninlə yatmışam, səndən uşaq doğmuşam...o zəhrimara qalmış şəhadətnaməni güclə aldım, Lavinlə birgə açdığımız mağazada məni tanıyan baxışlara zorla dözürdüm, arxamca pıçhapıçlara dözməklə nifrətim alovlanırdı...Hamısı da sənə görə oldu,sənə görə!...Axı nə istədin məndən, nə?!...Niyə mən, niyə?!...Niyə, hə?!...Cavab ver!...
Anar çarəsiz idi.Həyatında ilk dəfə idi ki, bu qədər çarəsiz duruma düşürdü.Gözlərindən 2 damla yaş süzülərək çənəsinə doğrulandı.Fəxriyyəni bərk qucaqlayıb sinəsinə sıxdı.
-Düzəldəcəm...Söz verirəm...Düzəldəcəm...
Fəxriyyə qollarını qaldırdı ki, onu özündən itələsin, amma qucaqladı ixtiyarsız şəkildə.
-Elxan....Dəfələrlə mənə evlənmək təklifi etdi, rədd elədim...Bilirəm, yaxşılığımı istəyirdi, hamilə olduğumu atamdan öyrənib mənimlə əlaqə yaratmağa çalışmışdı, hər dəfəsində evlənmək təklifi, amma mən...istəmədim sadəcə...Onun da həyatını məhv eləmək istəmədim...Hətta sonralar öyrəndim ki, şəhadətnamənin alınmasında son anda Elxanın əli var.Necə, hansı yollarla öyrənmişdi bilmirəm...Lavin mənə and içdi ki, heç nə deməyib ona...
-Şşş...Sakitləş..
Fəxriyənin hıçqırıqları dayanmaq bilmirdi.Getdikcə sürətlərək göz yaşlarına qarışırdı...
Səhər...
Anar gözünü açaraq uzandığı divandan qalxıb əyləşdi.Səbr edə bilməyib qalxaraq Fəxriyyənin otağına keçdi.Yatırdı.Astaca yaxınlaşıb əyləşdi.Əli ilə üzünə düşən saçlarını kənara edib yanağını sığallamağa başladı.
-Mən sənə görə, qızıma görə hə şey edərəm, ala gözlüm...
Qalxıb qızına baxdı.Uşaq da anası kimi şirin-şirin yatmağında idi.Əlini uzatmaq istəsə də cəld yumruqlanıb yana düşdü.
-Mən sənin kimi saf mələyə layiq deyiləm...
Fəxriyyə yavaş-yavaş göünü açıb Anarla qızına baxdı...
...Anar evdən çıxmaq üçün qapını açanda qarşıda əlini əzngə uzatmağa çalışan Elxanı gördü.Əsəbiləşərək qolundan tutub həyəətə çıxartdı.Boş bisetkya gətirib yaxasından