b arxaya söykəndi.İlqar diqqətini şahmat lövhəsinə yönəldib ondan cavab gözlədi.
-İlqar, keçmiş silinmir, bunu deyən sən deyildin bəyəm?!...
-Anar, mən sualımı bilirəm, bilmədiyim tək şey sənin cavabındır...
-Axı necə, İlqar, necə?!...Bu-mümkünmü səncə?!...
-Niyə də yox?!...
İlqarın əmin tonu Anarın gözlərini bərəltdi.
-Sən...nə..demək...istədin...indi?!...
İlqar gözləri qaldırıb Anara əsrarəngsiz baxış atıb gülümsədi.
-Sən nə vaxtsa mənim dediyimi başa düşmüsən ki, bunu da başa düşəsən, hə?!...
-İlqar, Allah eşqinə, “sekret” tonla danışıb şübhələndirmə məni...
-Sənin ya Almaniya, ya da İngiltərədə yaşamaq şansın var,-deyib özünə əminliklə söykənərək nara baxdı.
Anar loru dillə desək “təkərə düşmüşdü”.Elə hey manyak-manyak baxışlarını İlqara zilləyirdi.
-İlqar, ağlın başındadır, hə?!-səsini sərtləşdirdi.
-Aha! Mozqi na mesti!...
-İlqar!!!...
-Azzar! Sənə deməmişəm ki, mənə səsini qaldırma?!...
Anar dizlərinə dirsəklənib onun sirli gözlərinə baxaraq söz qoparmağa çalışdı.
-Şahmatist, mənim oyun oynayacaq vaxtım yoxdur,anla..!
-Bratik, 2 gündən sonra cavab gəlsin mənə: Almaniyamı, İngiltərəmi?!-sözünü tamamlayıb otaqdan toz oldu.
Anar başını silkələyib gözlərini dəfələrlə açıb yumdu.
-Off, Şahmatist, off...
Ayağa qalxıb getmək istəyəndə gözü şahmat lövhəsinə sataşdı.Öz halına gülümsəməkdən başqa yolu qalmadı...
...Fəxriyyə qızını yatızdırıb zala-atasının yanına qayıdıb əyləşdi.
-Qızım, nə edəcəksiz?!...
-Mən...mən..bilmirəm...
-Gəl bura,-deyib qolunu yana açdı.
Fəxriyyə atasına sığınıb qucaqladı.Elə buna bəndmiş kimi göz yaşları yağış olmağa başladı.
-Ata...Bağışla məni...Mən “qlupişka”yam...
-Şşş, deyib saçlarına sığal çəkirdi.-Sakitləş...
-Ata, gücüm qalmırdı bəzən, amma yenə də dözürdüm...Axı niyə mən?!...
-Qızım mənim...
İYUN, 2009-CU İL.BAKI...
Sənəm halını dəyişmək bilmirdi.Nəfəs alıb-almadığı belə bəlli deyildi.Gözlərini öltək zillədiyi nöqtədən ayırmamaq qalsın bir tərəfdə, artıq 1 həftəyə yaxın idi ki, heç kmlə əlaqə