həsrətini az-az çəkirdi.Amma ondan 7 yaş kiçik Sahilə nin gözləri isə tez-tez dolub-daşırdı...
2 mərtəbəli ev...
Anar işığı yandırmışdı ki, kiminsə bərkdən əl çala-çala ona doğru gəldiyini gördü.
-Vau!...Gör kim təşrif buyurub?!...Paqanini!...
-İlqar!...
-Yaxşı-yaxşı...Amma ilk öncə “Ağa”nın yanına marş!...
...Anar qaranlıq otaqda əllərini arxadan qarmaqlayıb sakit dayanaraq ona baxırdı.”Ağa” diqqətlə sənədləri incələyib başını qaldırmadan hönklü səslə soruşdu:
-Anar, Bank soyğunu prosesi necə gedir?!...
-Əla!...
“Bu da mənim əsl üzüm...Əsl həyatım...”
P.S. Paqanini-İtalyan bəstəkar, bütün dpvrlərin ən mahir skripka ifaçılarından biri.(19-cu əsr) Onun ustalığı həmkarlarının ustalığını üstələyirdi.Müasirləri onun bu istedadını qəlbini şeytana satması müqabilində aldığı haqqında şaiyələr yayırdılar...
Hörmətlə, Nigar...YANVAR, 2012-Cİ İL...BAKI...
Anar dərindən udqunub qarşısında əyləşən jurnalistə kədərlə baxdı.Onun iti baxışları ilə azacıq ağarmış saçları illik təcrübəsindən xəbər verirdi.
Ayağa qalxıb mətbəxə keçdi.Əlində 2 fincan qəhvə ilə qayıdıb jurnal stolunujn üstünə qoydu.Ağır-ağır çöküb əyləşdikdən sonra peşman ifadə ilə adama baxdı.
-Davam edəkmi?!...
-Edək, Anar...
MART, 2007-Cİ İL...BAKI...
Anar pilləkanlarla aşağı enib qapını açdı.İlqar bilyard oynayırdı.
-Hə, Paqanini, danış görüm-nə var, nə yox?!...
Anar bilyard çubuğunu əlinə alıb oynamağa başladı.
-İlqar, başlama yenə!...
-Sən dedin, mən də inandım...
Anar İlqarı kinayəli süzüb dikəldi.
-Şahmatist, xeyirdir?!...
-Aha!...
-Yəni?!...
-Sənin başın “babnik”liyə qarışanda belə olar da, Kazanova!...
-İlqar, guya ki, sən heç vaxt...
-Sənin qədər rekordum yoxdur mənim, bratik...
İlqar ovcunu çubuğun üstünə qoyub Anara mənalı baxışla baxdı.Anar başını bulayıb oyuna davam elədi.
-Nu?!...
-Nəyi eşitmək istəyirsən yenə?!-səsində bezginlik hiss olunurdu.
-İşdə fır-fır fırlatdığın qızları məsələn...Anar, məndən heç nəyi gizlətməsən yaxşıdır...
Fəxriyyə şam yeməyini bitirib