b otağına çəkildi.Ayaqlarını qucaqlayıb çarpayıda əyləşdi.
“Mən axmaq...Axı niyə hər şeyi Elxana danışdım?!...Nəzərə almalı idim...İlahi!...Nəzərə almalı idim ki, Elxanın bankda nüfuzu var...Əgər o, Anarı işdən qovdursa...Hamı məni günahkar biləcək...”
Fəxriyyə həyəcanla qalxıb o baş-bu baş addımlamağa başladı.Barmaqlarını oynadaraq pəncərənin qarşısında dayandı.
“Fəxriyyə, qoy cəhənnəm olub getsin...Onsuz da olan-qalan işi qızların ağlını başından çıxartmaqdır...Amma yox, Fəxriyyə, sənin geniş ürəyin varsa, bunu istəməzsən heç vaxt...Off, Fəxriş, off!..Mən başımı hansı dərənin bəlasına soxdum axı?!...”
Təkrar çarpayıda əyləşib gözlərini döşəmədən ayırmadı.
“Mənə nə olurdu, anlamırdım...Onun pisliyini istəmirdim, amma məndən uzaq dursaydı yaxşı olardı...Fikirlərim beynimdə qaşıqla qarışdırılmış şəkildə idi...Bir tərəfdən mənə yaxınlaşmaq istəməsinə əsəbləşsəm də, digər tərəfdən xoşhallanırdım bu vəziyyətdən...
Axmaq təbəssümlə başımı yastığa qoyub uzandım...Onun gözlərini, təbəssümünü xatırlayanda dodaqlarım gəlib qulaqlarıma çatırdı...
Amma o qədər də pis adama oxşamır axı, Fəxriyyə, etiraf et bunu...”
Anar hər şeyi olduğu kimi danışıb İlqara baxdı.İlqar mənalı-mənalı başını tərpədərək divandan qalxdı.Bilyard masasına yaxınlaşıb çubuğu əlinə götürdü.
-Sonrası?!...
Anar söykənib əli ilə gözlərini qapatdı.
- Off,İlqar, off!...
-Mənə yox, Anarçik...Sənin əkinini də bilirəm, biçinini də...
-Qoruyucuan istifadə edirəm..
-Zəhrimar prezervativi bilirəm, bratik...
İlqarın güclənən kinayəsini dinləyib ayağa qalxmaq istədi.Elə bu zaman telefonu zəng çaldı.Ləman idi.
-Nə var yenə?!...
-Gələcəksən bu gecə?!...
Anar qolundakı sata baxıb ona hələ də hiyləgərcəsinə gülümsünüb baxan İlqara başını buladı.
-Bilmirəm, gözəlim, baxaram,-deyib zəngi sonlandırdı.
-Başın bəladadır demə mənə, bratik, onsuz da inanan deyiləm..Sən olasan dikbaş Anar, başını soxduğun bəladan da xilas edə bilməyəsən?!...Lap dünyanın sonu gəlsə belə inanmaram...
-Mənə ithaf etdiyin