tərifnamə bitdisə, işim var, getməliyəm,-deyib ayağa qalxdı.
İlqar fikir-fikirli ona yaxınlaşıb gözlərinə baxdı.
-Ala gözlü qızın adını yaman çox çəkdin, bratik...
Anar cavab vermədən evdən çıxdı...
APREL 1983-CÜ İL...AZƏRBAYCAN SSRİ-si...”N” rayonu....
“O dəhşət dolu anı yaddaşımdan silmək istəsəm də, heç cür alınmayacaq, bilirəm...
Xanlar o qadını qapıdan içəri salmaq istəyəndə, özümdə güc tapıb qapını bağlamağa çəhd göstərdim.Amma faydasız oldu.Ərim qapımı hirslə üzümə çırpanda tarazlığımı itirib yıxıldım.Əlimlə başımı tutub yavaş-yavaş ayağa qalxdım.O qadın mənə qorxu ilə baxıb udqunurdu.Xanlar mənim saçlarımdan tutub dəhşətli səs tonu ilə qulağıma qışqırdı.
-Sən, qancığın qarnından çıxan qəhbə, özünü nə hesab edirsən, hə?!...
Qarnıma təpiklərini endirməyə başladı.Mən çalışsam da özümü qoruya bilmirdim.
-Xanlar, yalvarıram, gəl gedək,-gətirdiyi fahişənin səsi çıxdı.
O gəlib ərimin qolundan yapışaraq onu kənara çəkməyə başladı.Xanlar birdən saçlarımı buraxıb onun qulağının dibinə bir şapalaq vurdu ki, divara çırpıldı.
-Sən özünü nə hesab edirsən?!...Səni də bunun gününə salaram!-deyib qolumdan kobudcasına dartıb məni döşəmədən qaldırdı.
Mən nə vaxt ayılıb özümə gəldim bilmirəm, amma bildiyim, gördüyüm tək bir şey vardı.Xanlar əlini aıtıb o fahişənin əynindəki paltarı cırdı və mənim gözümün qabağında onu altına basıb cinsi əlaqədə oldu...
O iyrınc dolu səhnə nə vaxt başladı-nə vaxt bitdi, xatırlamadım.Bir də ayıldım ki, ərim o qadını götürüb evdən çıxdı...
O evdən neçə çıxıb getdimsə -bir Allah bilir...Var-gücümlə qaçırdım...Amma hara?!...Atamgiləmi?!...Yox, yox, yox!...Atam məni öldürəcək, ən yaxşısı bacımın evində bir müddətlik qalmaqdır...
Amma bilmirdim ki, BU SON DEYİL...”
MART 2007-Cİ İL...BAKI...
Anar olan-qalan yorğunluğu ilə divana çökəndə Ləman cəld gəlib yanında əyləşdi.Anar başını arxaya aıtb gözlərini yumdu.
-Anar, nolub sənə?!...
-Heç nə, Ləman...
Ləman daha onun üstünə getməyib barmaqlarını köynəyinin düymələrinə