qapını açıb kabinetdən çıxmaq istəyirdi ki, qarşısında Sənəm peyda oldu.
-Buyurun, Sənəm xanım...
-Ardımca!
Buztək soyuq tonda əmri dinləyən Anar başını yellədib qadının ardınca getməyə başladı.Sənəm küncdə dayanıb qollarını sinəsində çarpazladı.
-Özün yığışdırsan yaxşıdır!Bir də qulağıma bu barədə söz-öshbət gəlib çıxmasın!Aydındır?!...
Anar onu dinləyib soruşdu:
-Bəs 2-cisi?!...
-Sən nə tərbiyəsiz adamsan!
-Ola bilər, Sənə xanım, tərbiyəsizəm də, hətta ondan da betərəm, amma sizin qədər soyuq deyiləm...
Sənəm heç bir reaksiya vermədən yanından keçəndə Anarın dodaqlarına kinayəli təbəssüm qondu.
-Bax belə, Sənəm xanım!...
Sənəm içəri girdiyində kimsə ayağa qalxıb ona əsəblə baxdı.
-Danışa bilərik?!...
Sənəm əyləşərək ona baxdı.
-Buyur, Arslan!...
-Lənət şeytana!-astaca pıçıldayıb əllərini masaya qoydu.-Səninlə bircə dəfə də olsa, ana-oğul dili ilə danışa bilərik, ya yox?!...
Sənəm oğluna hissiyatsız baxışlarla seyr edib cavab vermədi.Arslan hirslə qapını çırpıb kabinetdən çıxdı.Kiminləsə çiyin-çiyinə toqquşdu.
-Yenə sən?!
Anarın ağzının açmasına imkan vermədən toz olub getdi...
Anar onunla 2-ci dəfə çiyin-çiyinə toqquşan adamı yadına salıb başını buladı.Əlində tutduğu sənədləri masaya çırpıb əllərini belinə qoydu.Təkrar “arxiv”ə təşrif buyurmuşdu...
10-15 dəqiqə idi ki, burda “eşələnirdi”.O sənəddən bu sənədə qanad açıb uçurdu rəsmən.Arabir məşhuri-cahan təbəssümünü işə salırdı...
“İndi də gəl gözlə şifrələrin sənin əlinə keçməsini, Anar bəy!...Off, off, yenə də off!...Amma əyləncəli işdir ha, etiraf edim də heç olmazsa!...”
Arxadan asta addım səslərini eşidib arxaya çevrildi.Fəxriyyənnin ondan çəkinərək baxması lap xoşuna gəlirdi. Qız əlindəki qovluqları yerləşdirib çıxmaq istəyirdi ki, Anar cəld onun biləyindən tutub özünə tərəf çəkdi.Üz-üzə, göz-gözə, nəfəs-nəfəsə dayandılar.
-Burax məni, -səsi titrəyirdi.
-Etiraf et, sonra..
-Nəyi?!...Nə istəyirsən məndən?!...
-Məsələn, məndən xoşun gəldiyini...
Fəxriyyə onun gözlərinə baxmaqdan