qoyub gəzməyə başladı.
-İlqar, səni başa düşürəm, amma Samir...
-Mən sözümü bir dəfə dedimsə, qərar verirəm..!
Fəxriyyə adətinə xilaf çıxmayıb otağına çəkilmişdi.Bir yerdə oturub qərar tuta bilmirdi.O baş-bu baş otağı dövrə vurub otururdu.
“Axı niyə?!...Niyə mən?!...Bəlkə bu, bir oyundur, ola bilməzmi, ay Fəxriş?!...Yox, yox, yox...Onun baxışları...Off!...”
Qapının döyülməsi ilə qapıldığı fikirlərdən ayrıldı.İçəri girən qardaşını görüb ayağa qalxdı.Onun kədərli simasını görəndə təlaşlandı.
-Murad, canım qardaşım mənim, nolub? De bacına, qurban olum...
-Darıxıram...Anam üçün...
Murad tutub saxlamağa çalışdığı göz yaşları sürətlə axmağa başladı.Fəxriyyə cəld qardaşını bağrına basdı.
-Mən darıxmışam...Hamımız darıxmışıq onun üçün...
-Niyə bizi qoyub getdi axı?!...Niyə?!...Qayıtsın da noolaaarrr...
Qardaşının fəryadı Fəxriyyənin qəlbini birə -beş yandırırdı.Onun göz yaşları sel oldu.Murad balaca əlləri ilə bacısının gözündən süzülən damlaları silib hıçqırıqla dedi:
-Sən ağlama, bacı...İstəmirəm ağlamağını...Ağlama...
-Can qardaşım,deyib onu daha bərk qucaqladıı.
Qapının ağzında onlara baxan bir cüt göz dolub daşırdı.Bu-Aysu idi...
Anar zala keçib Samirin yanında divanda əyləşdi.Samir gözlərini kilidləndiyi nöqtədən ayırmadan soruşdu:
-Niyə?!...
Samirin quru səsinə başını bulayaraq irəli əyildi.Barmaqlarını bir-birinə keçirdərək gözlərini yumdu.
-Samir, bu nə axmaq sualdır verirsən mənə?!...
-Bəlkə sənə axmaq gələ bilər, amma mənim üçün çox ciddidir!...
Anar kəksin hərəkətlə ayağa qalxaraq Samirə baxdı.
-Mənim qərarımı öyrənmək istəyirsən?!...Mən bu məsələdə İlqarla 4 əlli razıyam, bratişka...
Anar sözünü bitirib bir göz qırpımında otaqdan yox oldu...
Səhər...
Fəxriyyə banka girmək istəyirdi ki, Anar “Çin səddi” kimi qızın qarşısını kəisb gülümsədi.Onun gülümsəməsi bu dəfə Fəxriyyənin əsəblərinə mənfi təsir göstərdi.
-Bu nə adətdir?!...
Qızın əsəbdən titrəyən səsinə kinayəli baxış atdı.
-Günah məndən uçub getdi, gözəlim!...
Fəxriyyə