m yoxdur mənim?!...
Fəxriyyə gözlərini qıyıb Nicatla Fidanın bir-birlərinə zillənən baxışlarını iləyib masa arxasından qalxdı.
Onun gedişindən nə Nicatın xəbəri oldu, nə də Fidanın.Elə hey bir-birlərinə qanlı-qanlı baxırdılar.
-Nicat, işin-gücün yoxdur sənin?!..
-Nç, nç, nç...
-Əla!...
Fidan ayağa qalxıb qovluğu da əlinə götürdü.Nicatın masasına yaxınlaşıbonun düz burnunun qarşısına atdı.
-Al, bu da sənə iş!...
Fəxriyyə liftə yaxınlaşıb düyməni basdı.Nicatla Fidanı xatırlayıb ixtiyarsız gülümsədi.
Liftin qapısının açılması ilə Anarın içəridən çıxması bir oldu.Fəxriyyəni görüb ona yaxınlaşdı.Fəxriyyə isə yenə onun gözlərində özünü az qala itirirdi.Anar bunu sezib ona daha da yaxın dayandı.
-Fəxriyyə xanım, məndən qorxmağınıza ehtiyac yoxdur...
Anarın səsi ilə özünə qayıdan Fəxriyyə tez gözlərini ondan çəkib liftə girdi.
Anar başını bulayıb alt dodağını dişlədi.
“Demək belə, Fəxriyyə!...Mənə qarşı gəlmək fikrindəsən, hə?!...”
“Mən-Anar...Özüm haqqımda nə danışım axı?!..Heç nə bilmirəm onsuz da...Kiməm, nəçiyəm, hansı xarabanın yetimiyəm-heeççç bilmirəm!..Bildyim tək şey bu yaxınlarda 25 yaşımın tamam olmasıdır, bu qədər!...Etiraf edirəm, yaraşıqlıyam, qızları yoldan çıxartmaq mənim adətimdir də, neyləyə bilərəm axı?!...”
Fəxriyyə hələ də anlamaqda çətinlik çəkirdi.Axı nə olmuşdu ona?! Niyə təzəcə tanış olduğu adamı görəndə titrəyir?!Niyə onun gözlərinə baxmaqdan çəkinir?!...
Liftdən çıxanda Sənəmin ona doğru addımladığını görüb dayandı.
“Qadın deyil, rəsmən buzdur, BUZ!!!...”
Artıq axşam düşmüşdü...
Kimisi evinə, kimisi isə kefinə gedirdi.
Anar qapının zəngini basıb gözlədi.Pəncəyini əlində tutmuşdı.Qaapının açılması ilə özünün içəri soxması bir oldu.Qızı divara dirəyib vəhşi ehtirasla onun dodaqlarını öpməyə başladı.Boynunu öpməyə başlayanda qız ehtirasla adını çəkdi.
-Anar...
-Sus, Ləman, onsuz da it kimi yorulmuşam,-deyib təkrar öpməyə başladı.
Ləman onun köynəyinin düymələrini açıb bədənini köynəkdən azad elədi.Ayaqlarını onun belinə