düşmədim:Məcburidir?!...İs-tə-mi-rəm!...Vəssəlam!...
-Çert!...Samir, bir də qələt edib o sözü ağzına alasan, eşitdin?!...Mən nə deyirəmsə, o da olacaq!...
-Xeyr, İlqar cənabları, bu dəfə sizin sözünüz mənə keçməyəcək!...O-XU-MA-YA-CAM!!!...
-Sakitləşin!....
-Anar, qarışma!...
-Niyə, İlqar,niyə qarışmasın axı?!...Qoy görsün də sənin “terror aktı”nı!...
Samirin güclü kinayəsi Anarı özündən çıxartdı.Onun üstünə cummaq istəyəndə İlqarın güclü əlini çiynində hiss elədi.İlqar Anarın çiynindən tutub divana itələdi.
-Anar, sənə milyon dəfə demişəm:Mənim işimə dikbaşlığını soxma!...
-İlqar, həddini aşırsan artıq!...
-Samir, mənimlə bu cür danışıq tonunu yığışdır!...
Aanar onların üz-üzə, göz-gözə etdikləri “savaş”ı izləyib kəskin hərəkətlə ayağa qalxdı.Samiri hirslə evi tərk etikdən sonra üzünü İlqara tutub təhdidkar tonda sözə başladı.
-Şahmatist, neyləmək fikrindəsən?!...Bəlkə onun arzuları var?!..Səni tanıya bilmirəm!...
-Boje moy!...Anar, mənə həyat dərsi keçmə, aydındır?!...Mən 15 il Moskvanın küçələrində sürünmüşəm...Nə sən, nə də Samir bunu anlaya bilməzsiniz!...
Anar İlqarın zalı tərk etməsini izləyib başını təəssüflə buladı...
...Fəxriyyə banka gəlib çatanda Elxanın təbəssümü ilə qarşılaşdı.Gülümsünüb onunla bir addımlamağa başladı.
-Hə, Fəxriyyə, danış görüm...
-Nəyi danışım, ay Elxan?!...
-Məsələn, o babnikdən...Yenə səni narahat edir, hə?!...
Fəxriyyənin gülən üzü anidən soldu.Ayaq saxlayıb Elxana baxdı.
-Elxan, səndən xahiş edirəm, ona heç nə eləmə...
-Niyə?!...
Elxan bu sualı verdiyinə peşman oldu.Fəxriyyə cavab vermədən kabinetinə doğru yollandı.Gedə-gedə özünə suallar yağdırmağa başladı.
“Axı niyə, Fəxriyyə, niyə?!...Niyə bunu istəyirsən, ya da istəmirsən?!...”
İçəri girib əyləşdi.Nicatla Fidan yenə ona tamaşa edib bir-birlərinə baxdılar...
...Anar rahat şəkildə içəri keçib pilləkanlara doğrulanırdı ki, İmranın səsi bütün banka yayıldı.
-Anar, gəl görüm bura!...
Hər kəs güclə gic-gic gülümsəməsini saxlayaraq baş verəcək prosesləri