gəzmək istəyəndə qarşısında Fəxriyyəni tapdı.Qız gah ona, gah da masadakı qovluqlara çaşqınlıqla baxıb pıçıldadı.
-Bunların hamısını sənə tapşırıblar?!...
Anar onun təəccübünə səmimi gülümsünüb ddi:
-Hə...
Fəxriyyə gözlərini qaldırıb ona baxdı.Və Anar anidən onun dodaqlarına yumuldu...Fəxriyyə hərəkətsiz qalmışdı. Gözləri ixtiyarsız qapandı.Ona bir anlıq elə gəldi ki, zaman dayanıb...
Anar qızın dodaqlarını incəliklə öpüb belindən tutub özünə tərəf çəkdi.Əlləri ilə belini sığallamağa başladı.Qızın təcrübəsizliyini onsuz da bildiyi üçün ondan qarşılıq gözləmədən dodaqlarının dadına baxırdı...
Fəxriyyə o gücü hardan və necə tapdısa Anarın sinəsindən itələyib əlinin tərsi ilə dodaqlarını sildi.
-Sən...Sən manyak, özünübəyənmiş....
Anar Fəxriyyənin özünü itirə-itirə danışmasını “ləzzətlə” izləyib yaxınlaşanda qız təkrar onu özündən itələdi.
-Uzaq dur məndən..
-Nə qəədr ki, etiraf etməmisən...
Fəxrriyyə Anarın sürətlə onun üstünə gəldiyini görüb içindəki titrəyişlə arxa-arxaya gedərək divara söykəndi.Anar bu dəfə bir qolunu divara dayayıb gözlərinə baxdı. Yaxınlaşaraq boynuna əyildi.İsti və ehtiraslı nəfəsini qızın boynuna gəzdirib kiçik öpüş qondurdu.
Fəxriyyə gözlərini yummuşdu.Açdığında özündə güc tapıb onun üzünə yaxşıca bir “yağlı” şillə ilişdirib sürətlə çıxdı.
Anar məsum təbəssümlə gedişi seyr edərək saçıarını qarışdırmağa başladı.
“Nələr var səndə, ala gözlü qız?!...Anar, gecə başladın da gicləməyə!...”
Anar “hələ ki” özünə bəlli olmayan səbəblərdən əsəbləşərək divara yumruq atdı.Arxivdə boş-boş dolaşıb başını silkələyərək sanki nədənsə imtina edirdi.Masa arxasına keçib əyləşdikdən sonra gözləri qovluqlara zillənsə də, xəyalı uzaqlarda idi.Özünü anlamaqda çətinlik çəkirdi...
Fəxriyyə özünü sürətlə qadın “wc”-sına çatıdırıb üzünə su vurmağa başlaıd.Onun “anormal” halına gic ifadə ilə baxıb heç nə demədilər.Bəziləri barmaqları ilə gicgahlarını burur, bəziləri isə məzəmmət dolu baxışlarını qızın üzərində saxlatdırıb ondan “açıqlama”