n kopiyası...
-Anladım, Fəxriyyə, narahat olma...
Fəxriyyə ordan sağ-salamat çıxaraq addımını atırdı ki, kimsə onun qolundan tutub özünə tərəf çəkdi.
-Sən...nə etmək fikrindəsən?!...
Fəxriyyə Anarın əllərindən qurtulmağa çalışsa da çabaları faydasız idi.Anar qızı özünə sıxıb gözlərinə baxdı.
-Burax məni...
-Sən...
Anarın təhdidedici səs tonundan içinə qorxu düşdü.Anar anidən qızın qolunu sərbəst buraxıb qeybə çəkildi...
Axşam...
İlqar Anara başını bulayib ayağa qalxdı.
-Off, Anar!...
-İlqar, hər şey yaxşıdır, narahat olma...
-Aha, görürəm...
-İlahi!...İlqaaarrr!...
-Nə var?! Nə anqırırsan?!...
Anar divandan qalxmağa çalışsa da içkinin təsirindən yıxıldı.Başını əlləri arasına alıb bərk sıxaraq qırıq-qırıq səslə dedi:
-Mən...yax-şı-yam...
-Mənə də yox, bratik...
Anar kürəyini söykədib sərxoş gözlərini İlqara zillədi.İlqar yanında əyləşərək əlini onun çiyninə qoydu.
-Nu?!...Çto opyat?!...
-İlqar, boğuluram...
-Keçmiş, yoxsa...Ala gözlü qız?!...
Anar gözlərini İlqardan çəkib boşluğa kilidləndi.
-İkisi də!...MART, 2007-Cİ İL.BAKI.
Gecənin bir aləmində Fəxriyyə gözlərini nöqtəyə kilidləmişdi.Çənəsinə dayaq verib dizlərini qucaqlamış vəziyyətdə çarpayıda əyləşmişdi.
“Öpdü...Məni öpdü...”
Birdən hirslə yastığı divar çırpıb saxlamağa çalışdığı yaşlar damcılamağa başladı.
“Əclaf!...Mənim ilk öpüşümü aldın...Səni bağışlamayacam heç vaxt..Nə istəyirsən axı məndən?!...NƏ?!...”
Əli ilə islanmış yanaqlarını qurulayıb ayağa qalxdı.Həyəcanla otaqda vurxunaraq barmaqlarını gəmirirdi.
“Anar, məni əlində oyuncaq etmək nəymiş göstərəcəm sənə!...Mənə də Fəxriyyə deyərlər...”
Yastığı götürüb təkrar çarpayıya qayıtdı.Gözlərini yumub açırdı, yuxu ona qənim kəsilmişdi sanki.Tez-tez o səhnəni xatırlayıb barmağını bərk dişləyirdi.
“Anar, artıq qarşında əvvəlki Fəxriyyəni görməyəcəksən!...”
Anar qədəhdəki son damlanı başına çəkib ayağa qalxmağa cəhd göstərdi.Amma sərxoşluğun verdiyi gücə tab gətirə bilməyib divana yıxıldı.İlqar başını bulayıb onun halını bir