tamaşı kkimi izləməkdən vaz keçdi.Qalxıb “bratik”i divanda uzandırmağa çalışanda Anar sərxoş halı ilə ona müqavimət göstərirdi.
-Uzan, Anar...
-Mən..getməliyəm...
-Anar,nə deyirəmsə onu da elə! Uzan deyirəmsə, uzan!...
“İlqar...Sən mənə qardaaşdan da artıqsan!...Mən nə etsəm belə sənə olan borcumu ödəyə bilmərəm, bilirəm...”
Anarın düşüncələrini anlayan İlqar əyilib gözlərinə baxdı.
-Anar, mənim vəzifəm budur..Özünü yükləmə...
-Yooo, İlqaaarr, sən həddindən artıq yük daşıyırsan bu çiyinlərində...Axı niyə?!...Niyəəəə?!...
İlqar bir söz deməsən zalı tərk etdi.Anar əlini alnına çırpıb özünü “cəzalandırmağa” başladı.
-Of, Anaarr, ooofff...Yenə təkəm mən, tənhayam...
Gözlərinin qabağına yenə “ala gözlər” gələndə qalxıb əyləəşdi.Əllərini bərk-bərk ovuşdurub başını silkələməyə başlasa da “müsbət” nəticə əldə olunmurdu.
“Fəxriyyə, əl çək məndən!...Niyə məni təqib edirsən axı?!...”
Ayağa qalxanda sərxoşluğun ona göstərdiyi “təzyiq” nəticəsində təkrar yıxıldı...
Səhər...
Anarın halını bəyənməyən Samir susmağını pozaraq ucadan səsləndi.
-Xeyir ola, Anar?!..
Anar tələm-tələsik paltar geyinməyini dayandırıb Samirə söz demək istəyirdi ki, qapının ağzında İlqar peyda oldu.Samir təəcüblə arxaya çevriləndə əsəbləri birə-beş pozuldu.İlqarla çiyin-çiyinə toqquşuaraq otağı tərk etdi.İlqar gözlərini yumub dərindən nəfəs aldıqdan sonra Anarın yanına gəldi.
-Bu nə canfəşanlıqdır belə?!...
-Bayaq Samir, indi də sən...Heç nə olmayıb,sadəcə işə gecikirəm...
-İş?!
İlqar sualı yarı şübhəli, yarı təhdidkar tonda verərək diqqətlə baxdı.Anar ona fikir verməyərək köynəyinin düymələrini bağlamağa başladı.
-İlqar, başlama yenə!...
-Ya mən karam, ya da sən etiraf etdin...İkisindən biridir, 3-cü variantı yoxdur burda...
-Off, İlqar...
-Sənin işin nədir, hmm?!...
Anarı sanki ildıdırm vurdu.Tərpənməz vəziyyətdə qalaraq gözlərini güclə İlqara tərəf çevirdi.
“Mən...İlqar sanki mənimözümə etiraf edə bilmədiyim nəyisə üzümə çırpdı...Amma nəyi?!...”
İlqar Anarın gözünün