n qarşısında çırtma vurub onu özünə qaytardı.
-Nə isə, İlqar, tələsirəm mən...
İlqarın baxışları üzərində çəkilmək bilmirdi.Bu dəfə onu qarşısında tapdı.
-İlqar, inan ki..
-Sən onu sevirsən?!...
Anar ona verilən gözlənilməz sualdan çaş-baş qalsa da tez özünü toplayıb pencəyini əlinə götürdü.İlqar onu izləyərək gözlərini hiyləgərcəsinə qıyıb gülümsündü.
-Duraçok, sən sevirsən, özündən belə xəvərin yoxdur...
Fəxriyyə Fidana baxıb gülümsədi.Amma qızın baxışları heç xoşuna gəlmədi.Nicat 2 qız araısnda ilişib qalmışdı.Bilmirdi kimə söz atsın ki, özünə qayıtsın.Astaca ayağa qalxıb Fəxriyyənin masasına yaxınlaşdı.Əyilib qızın qulağına pıçıldadı.
-Fəxriyyə, barı sən elə baxma ona..
Fəxriyyə çaşqın baxışlarını Fidandan güclə çəkib Nicata zillədi.Asta səslə maraqlandı:
-Axı mən neyləmişəm ona?!...
-Heç nə...Amma Anar...
“İlahi!...Yenə Anar...Bu dünyada ondan başqa adam cinsindən olan məxluq yoxdur deyəsən...”
-Anarın məsələyə nə dəxli var axı?!...
-Daha doğrsu onu yox, onun sənə olan marağı...
Nicat son sözünü güclə seziləcək kinayə ilə deyib yerinə keçdi.Fəxriyyə əsəbini zorla boğub gülümsəyə çalışdı.Fidanın ona yönəlmiş gözlərindən azad olmaq məqsədilə sürətlə kabinetdən çıxsa da bu dəfə Anarın baxışları onun dəli etdi.Yumruqlarını sıxıb yanından keçib getməyə başlayanda Anarın da onun ziz ilə gəldiyini sezib addımlarını sürətləndirdi.
Anar ətrafsa baxaraq ətrafda heç kimin olmadığını görüb cəld qızın qolundan tuud.Fəxriyyə qışqırmaq istəyəndə əli ilə ağzını qapadaraq gözlərinə baxdı.
-Şşş!...
Azacıq təhdid tonunu sezən Fəxriyyə onun əlindən qurtulmağa cəhd göstərsə də çabalamaları boş yerə idi.Anar ətrafa baxa-baxa qızı arxivə gətirdi.
-Əl çək məndən, manyak!...
-Sən?!...Mənə “manyak” dedin?!...
Anarın süni təəccüblə verdiyi sualdan sonra ona doğru gəldiyini görüb qaçmağa cəhd gösətrdi.Amma onun möhkəm barmaqlarını təkrar qolunda hiss edib quş kimi çırpınmağa başladı.
-Rahat birax məni...
-Sən...mənə...neyləmisən ..belə...?!...
Anarın ona key