çəkdi.
Yenə onun sehrinə qapılan Fəxriyyə Anarı uzaqlaşdırmaq üçün əli ilə sinəsindən itələməyə cəhd göstərsə də onun gözlərində özünü itirə-itirə gedirdi.Qolları sanki gücdən düşərək daha müqavimət göstərmək iqtidarında deyildi.
-Nə istəyirsən məndən?!...
-Etiraf...
Anarın sakit, amma əmin, bir o qədər də tələbkar tonu qızı sehirləməyə yetərdi.
-Nə etirafl?!...
-Məndən xoşun gəldiyini...
Anarın soz sözləri kinayəli şəkildə deməsi Fəxriyyənin içindəki gizlədilmiş hirs və qəzəbi üzə çıxartdı.Olan-qalan gücü ilə Anarı özündən itələməyə çalışsa da, onun qüvvətli əllərindən qopa bilmirdi.Anar sanki həzz alırmış kimi onun savaşını izləyib divara daha bərk sıxışdırdı.Əyilib dodaqlarının dadına baxmağa başlayanda Fəxriyyə gtedikcə tükənən gücü ilə çiyinlərinə zəif zərbələr endirməyə başladı.Anar bir anlıq dayanıb gözlərinə baxdı.
-Nifrət edirəm sənə...
-Sözlərindən görürəm...
Anar ani hərəkətlə onun əllərindən tutub divara “mıxladı”.
-Amma gözlərindən tamam başqa şeyi görürəm, gözəlim,-dyeib yenəə dodaqlarına yumuldu.
Fəxriyyə əlləri ondan xilas edə bilmirdi ki. Bir növ müqavimtə göstərə bilsin.Ayaqlarını işə salıb qıçı ilə Anara ayaqlarına zərbələr endirməyə çalışsa da, yenə nəticə alınmadı.Getdikcə ona, onun öpüşlərinə təslim olurda, özü bunu istəməsə də.
Anar dodaqlarını boynuna yaxınlaşdırıb öpməyə başlayanda gözləri yumuldu.
-E...lə...mə,- səsi olduqca qırıq və zəif çıxdı.
-Niyə?!-öpərək ehtirasla soruşdu.
-La...zım...de...yil...
Anar onun əllərini sərbəst buraxıb üzünü ovucları arasına aldı.Fəxriyyə isti nəfəsi üzündə hiss edib gözlərini güclə açaraq ona baxdı.
-Özünü aldadırsan...
-İs..tə...mi..rəm...
Anar təkrar dodaqlarında öpməyə başladı.Fəxriyyə əllərini qaldırıb özü də bilmədən onun çiyninə qoyub qarşılıq verməyə başladı.Amma bu çox az çəkdi.Anar liftin dayandığını görüb təkrar düyməni basdı.Fəxriyyə bunu görüb cin atına mindi.
-Sənin hansısa vitrinin çatışmır deyəsə...
-Baho!...Bayaq mənimlə bambaşqa tonda danışan, hələ üstəlik də,