, mənə məğlub olan qız deyilsən deyəsən...
Anarın şeytani gülümsəməsi cəhənnəmə, onun insanı özünə tabe etdirəcək tonu Fəxriyyənin əsəblərini pozmağa yetdi.Anara yumruqlarını endirməyə başlaaynda özünü liftin divarına söykənmiş vəziyyətdə tapdı.Amma onu ən çox qorxudan bu deyildi.Anarın gözlərindəki parıltının sirri...
Anar özü 1-ci liftdən çıxıb getdikdən sonra əlləri ürəyinin üstünə qoyub pıçıltılı səslə öz-özünü sorğulamağa başladı.
Anar başını dəfələrlə bulayaraq gəlib qapıya çatdı.Əlini dəstəyə atıb burçaq istəyirdi ki, arxasından Sənəmin hökmlü səsi ona ünvanladı.
-Anar, ardımca...
Anar Sənəmin başını bulaya-bulaya qadının izi ilə addımladı.Sənəm kabinetinə girib masa arxasına keçdi.Anar əmrə hazır vəziyyətini alıb ona baxdı.
-Sənin fikrin nədir?!...
Yenə buztək soyuq ton...
-Heç nə, Sənəm xanım. Gördüyünüz kimi işimi görürəm.
-Qızları yoldan çıxartmaq işini?!-kinayəsi də buz kimi səsləndi.
Anar özünü itirməyib gülümsəmə ilə cava bermək istəyir ki, Sənəm əlini qaldırıb ona “dur” işarəsini göstərdi.Siyirtməni açıb içəridən kağız yığınını çıxartdı.
-Al,-deyib Anara uzatdı.
Anar kağızları əlinə alıb baxaraq incələməyə başlayanda gözləri parıldadı.
-Sənəm xanım, mənə verəcək başqa tapşırığınız yoxdursa...
-Var! Qızları yoldan çıxartmağı düşünmə!...
Anar bu qadını dinləyib təkrar gülümsündü.Qapını açın kabinetdən çıxdığında Elxanla Fəxriyyənin bir-bilərini qucaqladıqlarını görüb ayaq saxladı.Əlindəki sənədləri az qala əzik-üzük edəcək qədər yumruqlarını sıxdı.
-Demək belə, Fəxriyyə!...
Sürətli addımlarla onlara yaxınlaşanda Fəxriyyə onu görüb özü Elxanın qabağına keçdi.
-Nə istəyirsən yenə?!...
-Səninlə işim yoxdur, Fəxriyyə,-deyib Elxana baxdı.
-Lap əla!-Elxan səsini yüksəldib Anarın qarşısına keçdi.-Buyur, bu meydan, bu da şeytan!...
Fəxriyyə onların bir-birlərinə baxışmalarından qorxub arasına girdi.
-Özünüzə gəlin görüm..!
Anar qızın qolundan tutub kobud şəkildə kənara çəkdi.Elxanla göz-gözü dayanıb təhdidkar tonun işə saldı.
-Mənimlə