bir işiniz var, Elxan bəy?!...Buyurun, eşidirəm sizi...
Elxan yumruqlarını hirslə sıxıb dişlərini qıcadı.
-Sabah həll edərik işi,-deyib Fəxriyyəyə başı ilə ardınca gəlməyini işarə edib Anardan uzaqlaşmağa başladı.
Fəxriyyə Anara baxmaqdan imtina edib getməyə hazırlaşırdı ki, qolundan tanış əlin istiliyini hiss elədi.Anar onun özünə tərəf çəkmək istəyəndə Fəxriyyə güclə ondan qoparaq Elxanın ardınca getdi.
Anar dodaqlarını gəmirərək gözlərini yumdu...
NOYABR-APREL.1982-1983-CÜ İLLƏR.AZƏRBAYCAN SSRİ-Sİ.”N” RAYONU...
Mən “Teymurun oğlu” Hikməti dinləyə-dinləyə dəhşətə gəlirdim.Gözlərimi divaradakı nöqtədən ayıra bilmirdim.Deyəsən nəfəsim kəsilmişdi, çünki nəfəs alıb-almadığımı hiss etmirdim.
-Sənəm, evlən mənimlə, bacınla mənim uşaqlarıma sahib çıx...
Nəəə?! Evlənməkmi?! Uşağa sahib çıxmaq?!...Yox, yox, yox!...Mən bu dəqiqə özümə gəlməliyəm, güz tapmalıyam...Bir dəqiqə!...Uşaqlarıma ?!
Öz fikirlərimdən qorxub Hikmətə baxdım.O, deyəsən ağlımdan keçənləri oxayaraq ayağa qalxdı.Çarpayıda mənim qarşımda əyləşəndə özümü küncə qısmaq üçün yer axtarmağa başladım.
-Hə, uşaqlar...Əkizlər daha doğrusu...
Nə?! Bacım əkiz doğub?!...Deyəsən anam tərəfindən gəlib, amma anamın dediyinə görə nadir hallarda olub belə hadisələr...
-Yaxşı, razıyam,-key kimi cavab verdim.
Hikmət boğazını arıtlayıb ayağa qalxdı.Güclə baxışlarımı qaldırıb ona baxanda sanki məni gözləyirmiş kimi vəziyətinndə olduğunu gördüm.
-Gəl..Solmazın uşaqlarını göstərim sənə...
Mən Hikmətdən xeyli aralı gəzərək uşaqların olduğu otağa keçdi.2 oğlan...Hər ikisi də yatırdılar...Onların qışqıraraq oyandıqlarını görəndə ehtiyatla qucağıma alıb döşlərimdən süd verməyə başladım...
Bu 3 gün davam elədi.Hikmətin işlərinədn xəbərim yox idi.Xanlarla Teymurun və bacımın meyidi yoxa çıxmışdı və mən laqeyd halımla heç maraqlanmırdım.Hər dəfə uşaqlara yaxınlaşanda qorxudn tit-tir əsməcə tuturdu məni.Hikmət səhərin gözü açılmamış gedib bir də gecənin qaranlığında təşif buyururdu...
İçimdə ki şeytani səs mənə