a udqunub ona tərəf çevrildi.Malik əsəbindən özünü güclə cilovlayırdı.
-NƏ edib sənə o?!...
-Ata...
-Elxan mənə hər şeyi danışıb, qızım! Nə edib?!...
Fəxriyyə Elxanın adını eşidən kimi özünü az qala itirdi.
-Ata, inan ki, heç nə düşündüyün kimi deyil...
-Əgər qulağıma çatsa ki o sənə toxunub...!
Malik sözünü bitirə bilməyib hirslə zala keçdi.Fəxriyyəni tər basmışsı.Həyəcan və qorxu dolu baxışlarını yerə zilləyib heykələ donmuş vəziyyətdə qalmışdı.
“Elxan...Axı sən bunu necə etdin mənə?!...Ne-cə?!...”
Anar gəlib banka girəndə Elxan göbələk kimi qarşısında peyda oldu.
-Nə var yenə?!...
Lxan onun qolundan tutub aparmağa başladı.
-Səninlə başqa cür danışmaq imkansızdır deyəsən!...
-Mən sənin üçün oyuncaq deyiləm!...
Anar hər dəfə qolunu onun əlindən xilas etsə də Elxan inadından dönmürdü, gülümsəyib təkrar işini görürdü.Ətrafdakılar onlara təəccüblə baxıb kimisi gözlərini bərəldir, kimisi dodaqaltı gülümsəyir, kimisi başını yelləyir, kimisi həzz alırdılar...
Anarı öz kabinetinə salıb qapını bağladı.Anarın qarşısına keçib məmnunluqla gözlərinə baaxıd.
-Anar, sənə nə qədər dümişəm ki, Fəxriyyədən uzaq dur, hm?!...
-Özü məndən uzaq durmaq istəsə duarram, amma istəmir...
Anar yenə təbəssümlə özünəməxsus hazırcavablığı onun əsəblərini beşqat artıq pozdu.Hirslə yaxasından tutub divara çırpdı.
-Mən ona toxunmağa qıymazkən, sən-əclaf bunu necə edə bilirsən?!...
-Çünki sənin qədər qorxaq deyiləm...
-Mən sənin qədər əclaf olsaydım, çoxdan edəcəyimi edib alacağımı almışdım...
-Elxan, bilirsən nə var?! Mənə burda eşqnamə oxumaqdansa get onun özünə oxu və möhtəşəm cavabını al!-deyib əllərini onun əllərindən xilas edib kabinettdən çıxdı.
Elxan hirsindən az qala bağırsağını kəsirdi.Masanın üstündəki sənədləri yerə çırpdı..
Fəxriyyə beynində qarışıq fikirlərlə işini gprürdü.Onun fikirlərə qərq olduğunu görən Nicat yenə qəzəbli baxışlarını Fidana yönəldərək qızdan “hesabat” gözlədi.Fidan başını məzəmmətlə bulayın Nicata tərs baxış atdı.
-Fidan, mümkünsə danışa