bilərik,-hirsini boğub güclə təbəssüm etdi.
-Aha, niyə də yox?!-kinayəli şəkidlə razılaşdı.
Fəxriyyə gah Nicata, gah da Fidana baxıb nəsə anlamağa çalışırdı ki, hər ikisi qalxaraq kabinetdənn çıxdılar.
-Buyurun, Nicat bəy....
-1-cisi, mənimlə bu cür ironiyalı danışığı yığışdır!...
-Ohoo! Gözüm üstə, Nicat ! Bəs 2-cisi, 3-cüsü, 4-cüsü, 5-cisi?!...
Nicat onun qolundan tutub hirslə gözlərinə baxdı.
-Mənim əsəblərimi pozma, yoxsa qarşında əvvəlki məni görməzsən!...
Fidan hər nə qədər özünü sakit aparmağa çalışsa da, onun gözlərindəki vulkandan qorxmuşdu.Nicta qızın qolunu buraxıb kabinetə girdi.
Fəxriyyə onun əsəbi halını görəndə az qala təşvişə düşüb udqundu.Ayağa qalxıb onun masasına yaxınlaşdı.
-Nicat, nəsə olub?! Fidan hardadır?!..
Nicat sənədi necə çırpdısa Fəxriyyə diksindi. Nivatın hirsli baxışlarırnı gprəndə narahat səslə soruşdu:
-Nicat, axı nolub?!...
-Bilmirəm, Fəxriyyə...Onu sən bilirsən...
-Axı...
-Fəxriyyə, gəl nə özünü aldat, nə də başqalarını! Anarın sənə maraq göstərməsi sənin xoşuna gəlir, etiraf elə bunu!...
Fəxriyyə onun aqressiv danışığından hirslənərək səsini qaldırdı.
-Nicat, bəsdir görüm! Qurtar bu gic-gic söhbəti! Zəhləm gedir ondan, sənsə gör nə deyirsən!...
-Mənə də yox, Fəxriyyə. Mən kor deyiləm..!
Fəxriyyə səbrini basıb kabineti sakit şəkildə tərk etdi.Pilləkanlarda ona əminliklə gülümsünən Anarı görəndə cəld yanından ötüb keçmək istədi.Anar qızın biləyindən tutub saxlatdırdı.
-Məndən qaçmaqla nə qazanırsan?!...
Onun gözlərinə baxmaqdan imtina edib son gücü ilə sinəsindən itələdi.
-Uzaq dur məndən!...
Addımlarını sürətləndirib qapıya yaxınlaşdı.Yüngülcə döyüb gözlədi. “Gəlin” səsini eşidib içəri girdi.Gözlərinə inanmaqda zorlandı.Masanın üstündəki sənədlərin hamısı döşəməyə səpələnmişdi.Elxan key kimi gözlərini nöqtədən zorla ayırıb ayağa qalxdı.Fəxiryyə yerindən tərpənməyərək ona baxdı.
-Elxan, nə olub axı?! Bu nə haldır?! –həyəcanlı və narahat səslə soruşdu.
Elxan daha da yaxınlaşıb onun ala gözlərinə baxaraq